ज्या दिशीं भेट तुझी ग उदित मन विषयानंदें भ्रमी ।
एकांतीं चाल रतूं, सुदिन आज सण शिमगा पंचमी ॥धृ०॥
मुलायम शरिर तुझें, जैसें भरजरि पैठणचा झुणा ।
पाहुं दे दुष्टिभरि तुझा मुखचंद्रवदन देखणा ।
वाकडी जाउं नको, तुला गडे जिव देतों आंदणा ।
श्रृंगार कानीं बुगडया, वाकि, वाकडया ।
हुर्मोजी नथेला टीक, हिरकणी, हंलकडया ।
राखडी, केतक, केवडया, जडित लालडया ।
मंजुळ वाजती पदीं जोडवीं, तोरडया ।
निर्मळ सुवास लुगडया, शालेच्या घडया ।
ठेविसी बासनामधें कस्तुरिच्या पुडया ।
विपुल धनद्रव्य घरीं, ईश्वरें काहिं न केलें कमी ॥१॥
प्रीतीची तूं आमच्या, ह्रदयवासिनी जिवाची सखी ।
सणाचे आज तुझ्या वाटतें मुख लावावें मुखीं ।
अशामधें करुं मौजा, आपले प्राण उभयतां सुखी ।
आज ह्रदयसंपुटीं मारुंदे मिठी ।
अपूर्व सुशिल, सुंदर मुद्रा गोमटी ।
बोलणार शहाणी मोठी, भाषणें मिठीं ।
गौरवर्ण कंबर, जणुं सिंहाची कटी ।
कुंकम सुगंध मळवटीं, कोर धाकटी ।
पीतवर्ण हाताला अर्गजांची उटी ।
दिवसगत लाउं नको, देतसों घरदारांची हमी ॥२॥
धरितसों पाय तुझे, नको गडे अभिमानानें बुडूं ।
लागलिस गोड अधीं, शेवटीं कां ग असावें कडू ? ।
होतसें स्मरण तेव्हां ढळ ढळ ढळ येतसे रडूं ।
रूप दिसे जशि इंदिरा सगुण ही शिरा ।
अशि नाहिं कोठें कोणीच पाहिली तर्‍हा ।
भोगितां हलेना जरा, लवे करकरा ।
चुंबितां वदन तें पयघृतमधुशर्करा ।
लागला तुझा हुरहुरा, हेत कर पुरा ।
पेटला मदन, जशि आग लागे कर्पुरा ।
विषय चैतन्य करी, जातसे प्राण, होतों गडे श्रमी ॥३॥
भोगुन तृप्त करी, वियोगें विष कां गे वाढिसी ? ।
राहिलीस दुर कशी ? जशि हरणी चुकलि पाडसी ।
देउन विश्वास आतां उशाची कां मांडी काढिशी ? ।
गडे तानभुक लागेना, झोंप येइना ।
होतात कठिण या दु:खाच्या वेदना ।
क्षणभरि कोठें करमेना आमच्या मना ।
तुजविशी लागल्या जैशा यमयातना ।
अवताररुपी तूं कांता मनमोहना ।
वर्णितां धन्य जाहलों, पुरल्या वासना ।
होनाजी बाळा म्हणे, सुंदरा ही केवळ अनुपमी ॥४॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to लावणी


लावणी