जन्मवर बांधली मी तुमची अशी म्हणते नेहमीं ।
तरी मशि कां हो वाकडे तुम्ही ? ॥धृ०॥
सुखी असा हो, मशि दु:खाचे दिवस घालवूं नका ।
चित्त बाराकडे लावूं नका ।
बालमित्र मम प्राणप्रीतिच्या माझ्या अर्धेलिका ।
तुला घडि घडि घडि म्हणते सखा ।
मी मैना सकुमार, नवाजिक तूं पोपट बोलका ।
गोड नांवानें मारिते हाका ।
विनयमूर्ति जशी तुम्हांला घ्या सापडले रेशमी ॥१॥
नको निफळ मशिं रुसुं, तुम्हि मला सौभाग्याचे निधी ।
कारणें शीर वाहिलें पदीं ।
ठेवुन हातचें काम तुमच्याजवळ येते मी अधी ।
तरी कां मग म्हणता हो जुदी ? ।
जें अवघड सांगतां त्यास मी मागें हटले कधीं ? ।
विकुन या, न्या बाजारामधीं ।
अशी कंचि ऐकेल दुसरी स्त्री लोकाची हो मी (?) ॥२॥
कोण अतां दुसरा ? ईश्वराठाइ तुम्हा मोजितें ।
जेवितां तुम्ही मग जेवितें ।
उणे शब्द लोकांचें बोलणें मुकाटयानें सोशिते ।
फार तुमच्या रागाला भिते ।
विचारल्या विरहीत काय मी करिते आपल्या मतें ? ।
पाजितां तितुकें पाणी पिते ।
जे तुम्हांस तें मला, सदा तुमच्याच विचारांत मी ॥३॥
दान प्रीतीचे, म्हणुन पद किती आदरानें धरूं ? ।
करा प्रतिपाळ जसें लेकरूं ।
मूळ प्रीतीचे तुम्ही निर्वाहक, कशी तुमचेविण तरूं ? ।
जसें वनवासामधें पाखरूं ।
कसें राहवतें ? आतां उभयतां न ये कंटाळा करूं ।
याच मार्गानें शेवट करूं ।
होनाजी बाळा म्हणे, आराधुन मूळ पुरुषाला नमी ।
देव तुजकडे, नको होउं श्रमी ॥४॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to लावणी


लावणी