विसृजति हृदयं न यस्य साक्षाद्धरिरवशाभिहितोऽप्यघौघनाशः ।

प्रणयरशनया धृताङिघ्रपद्मः स भवति भागवतप्रधान उक्तः ॥५५॥

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे एकादशस्कंधे निमिजायंतसंवादे एकाकारटीकायां द्वितीयोऽध्यायः ॥२॥

अवचटें तोंडा आल्या ’हरी’ । सकळ पातकें संहारी ।

तें हरिनाम निरंतरीं । जे निजगजरीं गर्जती ॥७३॥

ऐसें ज्यांचे जिव्हेवरी । नाम नाचे निरंतरीं ।

ते धन्य धन्य संसारीं । स्वानंदें हरि गर्जतु ॥७४॥

सप्रेम सद्भावें संपूर्ण । नित्य करितां नामस्मरण ।

वृत्ति पालटती आपण । तेंही लक्षण ऐक राया ॥७५॥

नामसरिसाच हरी । रिघे हृदयामाझारीं ।

तेणें धाकें अभ्यंतरीं । हों लागे पुरी हृदयशुद्धी ॥७६॥

तेव्हां प्रपंच सांडोनि ’वासना’ । जडोनि ठाके जनार्दना ।

’अहं’ कारु सांडोनि अहंपणा । ’सोहं’ सदनामाजीं रिघे ॥७७॥

’चित्त’ विसरोनि चित्ता । जडोनि ठाके भगवंता ।

’मनाची’ मोडली मनोगतता । संकल्पविकल्पता करुं विसरे ॥७८॥

कृतनिश्चयेंसीं ’बुद्धी’ । होऊनि ठाके समाधी ।

ऐशी देखोनि हृदयशुद्धी । तेथोनि त्रिशुद्धी न रिघे हरी ॥७९॥

हरिनामप्रेमप्रीतीवरी । हृदयीं रिघाला जो हरी ।

तो निघों विसरे बाहेरी । भक्तप्रीतिकरीं कृपाळू ॥७८०॥

भक्तें प्रणयप्रीतीची दोरी । तेणें चरण धरोनि निर्धारीं ।

निजहृदयीं बांधिला हरी । तो कैशापरी निघेल ॥८१॥

भगवंत महा अतुर्बळी । अदट दैत्यांतें निर्दळी ।

तो कोंडिला हृदयकमळीं । हे गोष्टी समूळीं मिथ्या म्हणती ॥८२॥

जो शुष्क काष्ठ स्वयें कोरी । तो कोंवळ्या कमळामाझारीं ।

भ्रमर गुंतला प्रीतीवरी । केसर माझारीं कुचंबो नेदी ॥८३॥

तेवीं भक्ताचिया प्रेमप्रीतीं । हृदयीं कोंडिला श्रीपती ।

तेथ खुंटल्या सामर्थ्यशक्ती । भावार्थप्रती बळ न चले ॥८४॥

बाळ पालवीं घाली पिळा । तेणें बाप राहे थोकला ।

तरी काय तो निर्बळ जाहला । ना तो स्नेहें भुलला ढळेना ॥८५॥

तेवीं निजभक्त लळेवाड । त्याचें प्रेम अत्यंत गोड ।

निघावयाची विसरोनि चाड । हृदयीं सुरवाड हरि मानी ॥८६॥

ऐसें ज्याचें अंतःकरण । हरि न सांडी स्वयें आपण ।

तैसेचि हरीचे श्रीचरण । जो सांडीना पूर्ण प्रेमभावें ॥८७॥

हरीचे ठायीं प्रीति ज्या जैशी । हरीची प्रीति त्या तैसी ।

जे अनन्य हरीपाशीं । हरि त्यांसि अनन्य सदा ॥८८॥

ऐसे जे हरिचरणीं अनन्य । तेचि भक्तांमाजीं प्रधान ।

वैष्णवांत ते अग्रगण । राया ते जाण ’भाववतोत्तम’ ॥८९॥;

गौण करुनि चारी मुक्ती । जगीं श्रेष्ठ भगवद्भक्ती ।

त्या उत्तम भक्तांची स्थिती । संक्षेपें तुजप्रती बोलिलों राया ॥७९०॥

पूर्ण भक्तीचें निरुपण । सांगतां वेदां पडलें मौन ।

सहस्त्रमुखाची जिव्हा पूर्ण । थकोनि जाण थोंटावे ॥९१॥

ते भक्तीची एकांशता तुज म्यां सांगितली हे कथा ।

यावरी परिपूर्णता । राया स्वभावतां तूं जाणशी ॥९२॥

हरीसारिखा रसाळ वक्ता । सांगतां उत्तमभक्तकथा ।

तटस्थ पडिलें समस्तां । भक्तभावार्थता ऐकोनी ॥९३॥

तंव रावो रोमांचित जाहला । रोममूळीं स्वेद आला ।

श्रवणसुखें लांचावला । डोलों लागला स्वानंदें ॥९४॥

पूर्ण संतोषोनि मनीं । म्हणे भलें केलें मुनी ।

थोर निवालों निरुपणीं । श्रवणाची धणी तरी न पुरे ॥९५॥

ऐकोनि हरीचें वचन । राजा म्हणे हे अवघे जण ।

अपरोक्षज्ञानें ज्ञानसंपन्न । वक्ते पूर्ण अवघेही ॥९६॥

भिन्न भिन्न करोनि प्रश्न । आकर्णूं अवघ्यांचें वचन ।

ऐशिया श्रद्धा राजा पूर्ण । अनुपम प्रश्न पैं करील ॥९७॥

रायासी कथेची पूर्ण चाड । पुढां प्रश्न करील गोड ।

जे ऐकतांचि पुरे कोड । श्रोते वाड सुखावती ॥९८॥

त्या प्रश्नाचें गुह्य ज्ञान । श्रवणीं पाववीन संपूर्ण ।

वदनीं वक्ता श्रीजनार्दन । यथार्थ पूर्ण अर्थवी ॥९९॥

पांवा नाना मधुर ध्वनी गाजे । परी तो वाजवित्याचेनि वाजे ।

तेवीं एका जनार्दनीं साजे । ग्रंथार्थवोजें कवि कर्ता ॥८००॥

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे एकादशस्कंधे निमिजायंतसंवादे एकाकारटीकायां द्वितीयोऽध्यायः ॥२॥

॥ ॐ तत्सत् - श्रीकृष्ण प्रसन्न ॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी