सर्वतो मनसोऽसङगमादौ सङगं च साधुषु ।

दयां मैत्रीं प्रश्रयं च भूतेष्वद्धा यथोचितम् ॥२३॥

सर्वांपासोनि निःसंग । जरी मनीं होणें आहे चांग ।

तैं अवश्य धरावा सत्संग । असत्संग त्यागावा ॥५२॥

मुख्य असत्संग देहसंगती । त्याची समूळ करावी निवृत्ती ।

जगीं दाटुगी सत्संगती । जाण निश्चितीं नृपनाथा ॥५३॥

जेथें दया मैत्री प्रश्रयो पूर्ण । मुख्यत्वें हें त्रिविध लक्षण ।

अवश्य करावें आपण । सत्संग प्रमाण स्वहितासी ॥५४॥

सांडोनियां थोरपण । साधूसी लीन होआवें संपूर्ण ।

सांडोनियां देहाभिमान । त्यासी लोटांगण घालावें ॥५५॥

साधूपरता पूज्य पहा हो । जगीं नाहीं आन देवो ।

संतपूजनें देवाधिदेवो । स्वयमेवो संतुष्टे ॥५६॥

संतपदींचे रजःकण । शिरीं वंदावे श्रद्धेनें पूर्ण

संतांपुढें जाणपण । सर्वथा आपण न मिरवावें ॥५७॥

देखोनि संतसमुदावो । अनन्यगती भगवद्भावो ।

भगवद्भावें नम्र स्वभावो । ’प्रश्रयो’ पहा हो या नांव ॥५८॥;

नम्रता सेवितां संतचरण । येथें भूतदया वाढे पूर्ण ।

हें दयेचें निजलक्षण । सावधान अवधारीं ॥५९॥

भूतांसी कठिणपण । देखतां निघों पाहे प्राण ।

मा स्वयें करील आपण । हें सर्वथा जाण स्वप्नीं न घडे ॥३६०॥

जेणें आपणासी होय दुःख । तें भूतांसी करीना निःशेख ।

जेणें आपणासी होय सुख । तें आवश्यक करी दीना ॥६१॥

सर्व भूतीं दया समान । कदा न बोले कठिणपण ।

भूतांची पीडा निवारण । करोनि आपण सुखोपाय चिंती ॥६२॥

जीवमात्रीं दुरुक्ती बोलतां । जिव्हेच्या घेवों पाहे जीविता ।

भूतीं दुष्टपण चाळितां । समूळ निजचित्ता निर्दाळूं पाहे ॥६३॥

भूतांसी जेथ पीडा पावे । त्यातळीं जीव घालूं धांवे ।

जीवापरीस भूतें सर्वें । दयागौरवें पढियंतीं ॥६४॥

ऐसें जें कारुण्य पूर्ण । त्या नांव ’दया’ संपूर्ण ।;

आतां मैत्रीचें लक्षण । असाधारण तें ऐका ॥६५॥

सर्व भूतांचे ठायीं । सुहृदावांचोनि दुजें नाहीं ।

तरी न करितांचि मैत्री पाहीं । ठायींचे ठायीं अलोलिक ॥६६॥

जे विषयवियोगें न विटे । नाना विकल्पीं न तुटे ।

आलिया परम संकटें । ’मैत्री’ नेटेंपाटें सदा ग्राह्य ॥६७॥

या नांव गा मित्रभावो । प्राण गेलिया न तुटे पहा हो ।

देखतां कल्पांतकाळघावो । निजमित्रसमुदावो एकवटे कीं ॥६८॥

ऐसी आचरतां निजस्थिती । श्रद्धा उपजे सर्वाम भूतीं ।

त्या श्रद्धेची व्युत्पत्ती । यथानिगुती सांगेन ॥६९॥

नवल श्रद्धेचें लक्षण । ब्रह्मा मुंगी समसमान ।

तरी यथोचित विधान । सर्वथा जाण चुकेना ॥३७०॥

अर्घ्यपाद्यादि पूजन । सकळ दान आणि सन्मान ।

हे श्रद्धा ब्राह्मणीं संपूर्ण । एकासी तें जाण अन्नमात्रचि ॥७१॥

एका अन्न आच्छादन । एकासी ते कोरडे कण ।

तृण आणि जीवन । एका पयःपान यथोचित ॥७२॥

जेणें ज्यासी सुख संपूर्ण । तें तें करी उचित श्रद्धें जाण ।

अनुचित श्रद्धेचें विंदाण । दुःखकारी संपूर्ण सर्वार्थीं ॥७३॥

जेवीं ब्राह्मणा वाढिलें तृण । गाईस वाढिलें मिष्टान्न ।

श्वानासी बैसणें सिंहासन । साधूसी आसन थारोळा ॥७४॥

व्याघ्रासी पडिल्या लंघन । त्यासि अर्पूं नये गोदान ।

गाय गादल्या संपूर्ण । तैलाभ्यंजन करुं नये ॥७५॥

हो कां देह-इंद्रियें जरी एकें । तरी जिव्हाकर्म नव्हे नाकें ।

तेवीं एक भूतात्मा भूतवेखें । उचितोन्मुखें यजावा ॥७६॥

करितां यथोचित अर्पण । जरी क्रिया दिसे भिन्न भिन्न ।

तरी अंतरश्रद्धा अभिन्न । हें मुख्य लक्षण भागवतधर्मी ॥७७॥;

भूतीं भूतात्मा अभिन्नस्थिती । दया मैत्री साधूंची भक्ती ।

हेच आतुडे कैशा रीतीं । प्रबुद्ध तदर्थी उपाव सांगे ॥७८॥

तेचि नव श्लोकीं श्लोकोक्ती । समूळ भागवतधर्मस्थिती ।

प्रबुद्ध सांगे रायाप्रती । साधकां निजप्राप्ती साधावया ॥७९॥;

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी