॥श्रीगणेशाय नमः ॥श्रीकृष्णाय नमः॥

ॐ नमो श्रीगुरु शिवशिवा । नमनें जीवत्व जीवा ।

नुरविसी, तेथें देहभावा । कैसेनि रिघावा होईल ॥१॥

जीवें घेउनि जीवा । देहत्व मोडूनि देहभावा ।

याहीवरी करविसी सेवा । हें लाघव देवा नवल तुझें ॥२॥

जीव घेऊनि शंखासुरा । त्याच्या वागविसी कलेवरा ।

तो तूं रिघोनि मजभीतरा । माझिया शरीरा वागविसी ॥३॥

शंख मधुर ध्वनी गाजे । तो वाजवित्याचेनि वाचे ।

तेवीं म्यां जें जें बोलिजे । तें तें बोलणें साजे तुझेनि ॥४॥

आतां माझें 'शरीर' जें चळे । तें तुझेनि आंगिकें मेंळें ।

'कर्में' निपजतीं सकळें । सत्ताबळें तुझेनि ॥५॥

माझे देहींचें जें 'मीपण' । तें तूंचि झालासी आपण ।

तुझेनि प्राणें 'प्राण' । माझाही जाण चळे देवा ॥६॥

'दृष्टी' जें जें कांहीं देखे । तें तें तुझेनि ज्ञान‍उन्मेखें ।

'श्रवणीं' जें जें कांहीं ऐकें । तें तें नेटकें अवधान तुझें ॥७॥

'रसना' जें जें कांहीं चाखे । तें तें तुझेनि स्वादमुखें ।

'बुद्धि' जाणपणें तोखे । तेहीं अतिनिकें वेदकत्व तुझें ॥८॥

'मन' मनपणें अतिचपळ । तेंही तुझेंचि आंगिक बळ ।

विवेका 'विवेकु' प्रबळ । अतिसोज्ज्वळ तुझेनि ॥९॥

'वाचा' जें जें कांहीं वदे । तें वाचिकत्व तुझेनि शब्दें ।

'बोधु' जेणें उद्बोधे । तो तुझेनि प्रबोधें प्रबोधु ॥१०॥

'जागृती' जागे तुझेनि हरिखें । 'स्वप्न' स्वप्ना तुझेनि देखे ।

'सुषुप्ती' सुखावे जेणें सुखें । पूर्ण संतोखें तुझेनि ॥११॥

मी जे जे 'विषय' भोगीं । तें भोक्तेपण तुझे अंगीं ।

तुझेनि निजसंयोगीं । मीपणें जगीं वर्तविशी मज ॥१२॥

माझें करूनि खांबसूत्र । तूं झालासी सूत्रधार ।

हालवूनियां निजसूत्र। कर्में विचित्र करविशी ॥१३॥

ऐशिया श्रीजनार्दना । जग चेतवित्या चिद्‍घना ।

कृपाळुवा जगजीवना । नमन श्रीचरणा तुझेनि तुज ॥१४॥

यापरी मजमाजीं तूं चाळिता । चाळकत्वें करविसी ग्रंथा ।

तेथें मी एक कवित्वकर्ता । हे जाणावी तत्त्वतां स्थूळबुद्धी ॥१५॥

एका एकु जनार्दनीं । कीं जनार्दनु एकपणीं ।

इये पृथक् नामांचीं लेणीं । लेऊनि एकपणीं मिरविसी तूं ॥१६॥

जेवीं कनकाचें भूषण । कीं भूषणीं कनकसंपूर्ण ।

तेवीं एका आणि जनार्दन । एकत्वें जाण जनार्दनचि ॥१७॥

ऐशी ऐकोन विनवणी । सद्गुरु तुष्टला संतोषोनी ।

येथें भिन्न भिन्न सोसणी । न लगे निरुपणीं करणें तुज ॥१८॥

जेव्हां कापुरा आगी झगटे । तेव्हांचि कापुरत्व खुंटे ।

सच्छिष्यासी सद्गुरु भेटे । तेव्हांचि फिटे भिन्नभेदु ॥१९॥

जेणें फिटे भिन्नभेदु । तो श्रीभागवतीं निजबोधु ।

वसुदेवाप्रती नारदु । सांगत संवादु इतिहासाचा ॥२०॥

ज्या इतिहासाचा अर्थ । परिसतां प्रगटे परमार्थ ।

स्वानंदबोध हृदयांत । श्रवणें सदोदित श्रोते होती ॥२१॥

तंव श्रोते संतसमुदावो । म्हणती कैसा नवलावो ।

सद्गुरुस्तवनीं ब्रह्मभावो । साधिला आवो अभेदत्वें ॥२२॥

हे सद्गुरुची विनवणी । कीं ब्रह्मसुखाची खाणी ।

परिसतां सप्रेम बोलणीं । रिझली आयणी सज्जनांची ॥२३॥

या देशभाषा वाणी । उघडिली परमार्थाची खाणी ।

बोल नव्हती हे स्पर्शमणी । लागतां श्रवणीं पालटे जीव ॥२४॥

यापरी श्रीभागवतीं । अनुपम अगाध स्थिति ।

ते कथेची संगति । लावी सुनिश्चितीं अर्थावबोधें ॥२५॥

ऐकोनि संतांचें वचन । शिरीं वंदोनि त्यांचे चरण ।

पुढील कथानिरुपण । श्रोतीं सावधान परिसावें ॥२६॥

येथें तृतीय अध्यायाचे अंतीं । निरुपितां तांत्रिक भक्ति ।

भजावें आवडेल ते मूर्ति । रायासी तदर्थी प्रश्न स्फुरला ॥२७॥

देवो एकचि त्रिजगतीं । त्याच्या किती अवतारमूर्ति ।

जन्म कर्म अनेक व्यक्ती । हेंचि मुनीप्रति पुसतु ॥२८॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी