लोके व्यवायामिषमद्यसेवा नित्यास्तु जन्तोर्न हि तत्र चोदन ।

व्यवस्थितिस्तेषु विवाहयज्ञसुराग्रहैरासु निवृत्तिरिष्टा ॥११॥

वेदें न करितां प्रेरणा । विषयांवरी सहज वासना ।

स्वभावें सकळ जनां । सदा जाण सर्वांसी ॥८॥

मांससेवना मद्यपाना । मिथुनीभूत मैथुना ।

ये अर्थीं सर्व जनां । तीव्र वासना सर्वदा ॥९॥

तेथें सेव्यासेव्यपरवडी । विवंचना कोण निवडी ।

लागली विषायांची गोडी । ते अनर्थकोडी करितील ॥२१०॥

आगी लागलिया कापुसा । विझवितां न विझे जैसा ।

तेवीं विषयवंता मानसा । विवेकु सहसा उपजेना ॥११॥

झाल्या लोलिंगत बडिशा । निजमरण विसरे मासा ।

कां मुठी चणियांच्या आशा । नळीमाजीं आपैसा वानरु अडके ॥१२॥

दूध मिळालिया मांजर । न म्हणे द्विज‍अंत्यजघर ।

तेवीं विषय‍उन्मत्त नर । न करिती विचार सेव्यासेव्य ॥१३॥

कां खवळल्या विषयचाडें । योनिसंकरु घडेल पुढें ।

यालागीं वेदें चोखडे । वर्णाश्रमपाडें विभाग केले ॥१४॥

जैसें अफाट पृथ्वीचें अंग । तेथें सप्तद्वीपें करुनि विभाग ।

मग भिन्नाधिकारें चांग । धरा साङग आक्रमिली ॥१५॥

कां अनावृत मेघजळा । धरणें धरुनि घालिजे तळां ।

मग नेमेंचि ढाळेढाळां । पिकालागीं जळा काढिजे पाट ॥१६॥

आणि पवना नादाकारा । साधूनि कीजे वाजंतरा ।

मग जेवीं नाना ध्वनी मधुरा । वाजविजे यंत्रा सप्त स्वरें ॥१७॥

तैसें उच्छृंखळां विषयांसी । वेदें नेमिलें नेमेंसीं ।

तेचि वेदाज्ञा ऐशी । ऐक तुजपासीं सांगेन ॥१८॥;

आवरावया योनिभ्रष्टां । मैथुनीं विवाहप्रतिष्ठा ।

लावूनियां निजनिष्ठा । वर्णवरिष्ठा नेमिले ॥१९॥

ब्राह्मण जातां रजकीपासीं । ते तंव कडू न लगे त्यासी ।

रजक जातां ब्राह्मणीपाशीं । तिखट त्यासी ते न लगे ॥२२०॥

भलती स्त्री भलता नर । मैथुनीं होय वर्णसंकर ।

तो चुकवावया प्रकार । विवाहनिर्धार नेमिला वेदें ॥२१॥

धर्मपत्‍नीपाणिग्रहण । विवाह नेमिला सवर्ण ।

तेथें सप्तम पंचम त्यजून । स्वगोत्रीं लग्न करूं नये ॥२२॥

तीन्ही वेद तीन्ही वर्ण । वेदें सांडूनियां जाण ।

सवेद आणि सवर्ण । पाणिग्रहण नेमिलें ॥२३॥

कन्या सवेद सवर्ण । जीसी नाहीं रजोदर्शन ।

तेही पित्यापासीं याचून । करावें लग्न विधानोक्त ॥२४॥

धर्म-अर्थ-कामाचरण । अन्यत्र न करावें आपण ।

ऐशी वाहूनियां आण । पाणिग्रहण वेदोक्त ॥२५॥

करितां वधूवरां पाणिग्रहण । साक्षी द्विज-देव-हुताशन ।

इतर स्त्रिया मातेसमान । स्वदारागमन नेमिलें वेदें ॥२६॥

एवं नेमूनियां विवाहासी । वेदरायें दिली आज्ञा ऐशी ।

सांडूनि सकळ स्त्रियांसी । स्वदारेपाशीं मैथुन ॥२७॥

दिवा मैथुन नाहीं स्त्रियांसी । रात्रीं त्यजूनि पूर्वापर प्रहरांसी ।

मैथुन स्त्रियेपासीं । मध्यरात्रीसी नेमस्त ॥२८॥

नेमिलें स्वदारामैथुन । तेंही अहोरात्र नाहीं जाण ।

प्रजार्थ स्त्रीसेवन । ऋतुकाळीं गमन नेमस्त ॥२९॥

ऋतुकाळीं ज्यां स्त्रीगमन । ते पुरुष ब्रह्मचारी पूर्ण ।

वेद निवृत्तिपर जाण । त्यागरूपें आपण भोगातें नेमी ॥२३०॥

'आत्मा वै पुत्रनामासि' । पुत्र झालिया स्त्रियेसी ।

संग करूं नये स्त्रीपासीं । शनैःशनैः विषयांसी त्यागवी वेद ॥३१॥;

सेवावया आमिषा । वेदें नेमु केला कैसा ।

न घडावया पशुहिंसा । संकट आयासा स्वयें द्योती ॥३२॥

आवडीं खावया मांसा । अथवा स्वर्गाचिया आशा ।

जे करिती पशुहिंसा । तयां पुरुषां अधःपतन ॥३३॥

निष्काम कर्मीं पशुहिंसा । करी तरी तो निष्काम कैसा ।

तेथ निगमाचा नेमु ऐसा । मुख्य अहिंसा सर्व धर्मीं ॥३४॥

नित्य न करावया मांसभक्षण । यज्ञीं पुरोडाशसेवन ।

तेंहि परिमित जाण । स्वेच्छा मांसादन वारिलें वेदें ॥३५॥

याग करूनि 'सौत्रामणी' । प्रवर्तावें सुरापानीं ।

हे वेदाज्ञा जो सत्य मानी । तो स्वधर्माचरणीं नागवला ॥३६॥

जे कर्मीं मद्यपान घडे । तो स्वधर्म म्हणतां जीभ झडे ।

लोलुपते भुलले बापुडे । वेद विषयांकडे वोढिती ॥३७॥

यागु करितां सोत्रामणी । स्वयें न व्हावें मद्यपानी ।

तें यज्ञशेष अवघ्राणीं । परी सर्वथा वदनीं घालूं नये ॥३८॥

हे विषयांचें त्रिविध विंदान । मैथुन-मांसभक्षण-सुरापान ।

यदर्थीं निवृत्तीचि प्रमाण । हें मनोगत पूर्ण वेदाचें ॥३९॥

विषयांपासूनि निवृत्ती । वेद विभागें हेंचि द्योती ।

परी धरावी विषयासक्ती । हे वेदोक्ति सर्वथा न घडे ॥२४०॥

वेंचोनियां निजधन । करोनियां विवाह यज्ञ ।

सेवावें मद्य-मांस-मैथुन । हें वेदवचन कदा न घडे ॥४१॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी