स्मायावलोकलवदर्शितभावहारि । भ्रूमण्डलप्रहितसौरतमन्त्रशौण्डैः ।

पत्न्यस्तु षोडशसहस्रमनङ्गबाणैः । यस्येन्द्रियं विमथितुं करणैर्न विभ्व्यः ॥१८॥

मी निधडा निजबोधें संपूर्ण । म्हणशी देखों न शके कवण ।

ये अर्थींचें उपलक्षण । ऐक ते खूण स्वामिया ॥१२॥

सोळा सहस्त्र पत्‍न्या घरीं । आणि गोकुळींच्या परनारी ।

कुब्जादि मथुरेमाझारीं । कर्णकुमारी भोगिल्या ॥१३॥

मुंजी नव्हतां आधीं । भोगिली त्वां गोंवळी पेंधी ।

धरोनियां सांदीबिदीं । नदोनदीं असंख्य ॥१४॥

अविधी भोगितां नारी । बोध न मैळेचि श्रीहरी ।

अंगें रिघालासी क्षीरसागरीं । अर्जुना करीं धरोनी ॥१५॥

शेषशायी नारायणा । उत्कंठा तुझिया दर्शना ।

तेणें उपावो केला जाणा । हरूनि ब्राह्मणाचीं बाळें ॥१६॥

जेवीं आपुलें स्वरूप आपण । पहावया कीजे दर्पण ।

तेवीं पहावया कृष्णार्जुन । स्वयें नारायण अपत्यें आणी ॥१७॥

'तूं अवतार नर-नारायण । तुझें घ्यावया दरुषण ।

ब्राह्मण‍अपत्यें जाण । म्यां आपण आणिलीं' ॥१८॥

ऐसे नारायणाचे बोल । सप्रेम अतिसखोल ।

आम्हीं ऐकिले गा सकळ । तुझा बोध अकळ श्रीकृष्णा ॥१९॥

तीं ब्राह्मणाचीं अपत्यें । जीं बहु काळ जाहलीं होतीं मृतें ।

तुवां आणोनि दिधिलीं श्रीअनंतें । तीं देखलीं समस्तें चरितें आम्हीं ॥२२०॥

तुझी नारायणासी आस्था । तेथ आमुची कवण कथा ।

पार न कळे जी अच्युता । गुणातीता श्रीकृष्णा ॥२१॥

मागां अवतार जाहले । परी ऐसें चरित्र नाहीं केलें ।

विधिवेदां लाजविलें । व्यभिचारियां दिधलें निजपद ॥२२॥

जें म्यां भोगिलें स्त्रियांसी । तें तूं उदासीनत्वें म्हणसी ।

तेणें बाध न पवे बोधासी । हृषीकेशी तें न घडे ॥२३॥

हावभावविलासेंसीं । अंगें दाविती चपळतेसी ।

तुज लक्षोनि पुरुषोत्तमासी । कामबाणासी योजिती ॥२४॥

वाऊनि भ्रमंडलाचे वेढे । व्यंकट कटाक्षें बाण गाढे ।

सुरतमंत्रीं रोकडे । केले धडफुडे सतेज ॥२५॥

ज्या बाणांचे घायीं । इंद्र खोंचला सहस्त्रां ठायीं ।

शिव लोळविला पाहीं । मोहिनीव्यामोहीं महाबाणें ॥२६॥

ज्या बाणाचा पिसारा । लागतांचि पैं भेदरा ।

तापसीं घेतला परा । सोडोनि घरदारा पळाले ॥२७॥

ऐसें सोळा सहस्त्र बाण । अखंड तुजचिवरी संधान ।

करितां न मैळे बोधु जाण । अतिविंदान हें तुझें ॥२८॥

घरींच्या स्त्रिया सहस्त्र सोळा । गोकुलादि मथुरेच्या अबळा ।

तुज विषयी करावया गोपाळा । नव्हती सकळा समर्था ॥२९॥

त्यांचेनि तुज न करवे विषयी । परी त्या त्वां केल्या निर्विषयी ।

ऐसा तूं त्रैलोक्याचे ठायीं । स्वामी पाहीं श्रीकृष्णा ॥२३०॥

ऐशी तुझी कीर्ति ऐकतां । अथवा चरणतीर्थ घेतां ।

याचि दोंही तीर्थांची समर्थता । पवित्रता जगासी ॥३१॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी