॥ श्रीगणेशाय नमः ॥ श्रीकृष्णाय नमः ॥

ॐ नमो जी अनादि हंसा । हंसरूपा जी जगदीशा ।

तूं सद्‍गुरु परमहंसा । परमपरेशा परिपूर्णा ॥१॥

उभयपक्षेंवीण देख । तुझे शोभती दोनी पांख ।

शुद्धसत्त्वाहोनि चोख । स्वरूप सुरेख सोज्वळ ॥२॥

हंस बोलिजे शुभ्रवर्ण । तुझी हंसता विलक्षण ।

सांडोनियां सकळ वर्ण । हंसपण तुज शोभे ॥३॥

विकासल्या सुवर्णपंकजें । इतर हंसीं तेथें क्रीडिजे ।

प्रेमें उत्फुल्लित कमळ जें । तुवां क्रीडिजे ते ठायीं ॥४॥

मानससरोवरीं वस्ती हंसासी । तूं मानसातीत रहिवासी ।

हंसा उत्पतन आकाशीं । तुझें चिदाकाशीं उड्डाण ॥५॥

विवेकचंचूचिया मुद्रा । स्वभावें निवडिसी क्षीरनीरां ।

मग सांडोनियां असारा । शुद्ध सारा सेविसी ॥६॥

ऐसिया हंसा जी सुकुमारा । मुक्तमोतियांचा तुज चारा ।

जीं कां वैराग्यशुक्तिद्वारा । चित्सागरामाजीं झालीं ॥७॥

सर्वथा नातळोनि क्षिती । निरालंब मार्गाप्रती ।

चालणें चालसी हंसगती । हे गमनशक्ती अभिनव ॥८॥

अभिन्न स्वभावतां निज‍अंशीं । चिन्मात्रवागीश्वरी तूं वाहसी ।

हंसवाहिनी आख्या ऐशी । तुझेनि अंशेंसीं तीस झाली ॥९॥

तुझेनि चालविल्या सरस्वती चाले । तुवां बोलविल्या वेदू बोले ।

तुवां चेतविल्या प्राण हाले । तुझेनि वाचाळें वाग्देवी वदे ॥१०॥

झाली वागीश्वरी वाग्देवता । तियेसी तुझेनि वाचाळता ।

जेवीं कां वेणु वाजे मधुरता । परी वाजविता तो भिन्न ॥११॥

एवं वाच्य वचन वक्ता । तूंचि वागीश्वरी तूंचि वदता ।

आपुल्या हंसरूपाची कथा । स्वभावतां बोलविसी ॥१२॥

बोलावया महाकवीच्या ठायीं । तुंवा वागीश्वरी द्योतिली पाहीं ।

ते हंसरूपाची नवाई । अभिनव कांहीं बोलवी ॥१३॥

तो तूं सर्वभूतीं समान । हंसस्वरूपी श्रीजनार्दन ।

त्याचे वंदितां निजचरण । जन्ममरण पळालें ॥१४॥

आपभयें पळतां त्यासी । लपणी मिळाली भ्रमापाशीं ।

जन्मामागे मरणासी । ठावू वसतीसी दीधला ॥१५॥

यालागीं भ्रमामाजीं जो पडला । तो जन्ममरणांसी आतुडला ।

मग न सुटे कांहीं केल्या । यंत्रीं पडला भ्रमचक्रीं ॥१६॥

तेथ राहाटमाळेच्या परी । जन्ममरणांचे पडे यंत्रीं ।

एकाची सोसी भरोवरी । तंव दुसरें शिरीं आदळे ॥१७॥

तें निस्तरावया जन्ममरण । तुज सोहंहंसाचें स्मरण ।

जैं कां करी सावधान । भ्रममोचन तैं होय ॥१८॥

तो तूं परमात्मा परमहंसू । परब्रह्मैक पूर्ण परेशू ।

ब्रह्मपुत्रांसी उपदेशू । करावया हंसू झालासी ॥१९॥

तें हंसमुखींचें निरूपण । बोलावया बोलका श्रीशुक जाण ।

त्या वचनार्थातें लेवून । परम पावन परीक्षिती ॥२०॥

त्या हंसाचें हंसगीत । कृष्ण उद्धवासी सांगत ।

श्रोतां व्हावें दत्तचित्त । अचुंबित निजबोधू ॥२१॥

तो हा तेरावा अध्यावो । अत्यादरें सांगे देवो ।

तें ऐकतां उद्धवो । विषयविलयो देखेल ॥२२॥

तेरावे अध्यायीं निरूपण । सत्त्ववृद्धीचें कारण ।

विद्याउद्‍भवक्रमू जाण । अतिसुलक्षण सोपारा ॥२३॥

हंस‍इतिहासाचा योगू । स्वयें सांगेल श्रीरंगू ।

तेणें चित्तासी विषयवियोगू । सुगम साङ्ग सांगेल ॥२४॥

द्वादशाध्यायाचे अंतीं । करूनि सद्‍गुरूचीं भक्ती ।

पावोनि विद्याकुठारप्राप्ती । छेदावा निश्चितीं जीवाशयो ॥२५॥

छेदिल्या जीवाचें जीवपण । सकळ सांडावें साधन ।

हें उद्धवें ऐकूनि जाण । प्रतिवचन नेदीच ॥२६॥

उद्धवाचे जीवींचा भावो । सखोल हृदयींचा अभिप्रावो ।

सकळ आकळोनियां सद्‍भावो । स्वयें श्रीकृष्णदेवी बोलत ॥२७॥

म्हणसी लागोनि सूत्र त्रिगुण । जीवासी आलें जीवपण ।

ते अंगीं असतां तिनी गुण । सद्विद्या जाण उपजेना ॥२८॥

तोंडींचा खिळू नव्हता दूरी । नारेळजळ न चढे करीं ।

तेवीं गुण न वचतां निर्धारीं । विद्या कैशापरी उपजेल ॥२९॥

ऐसा आशंकेचा भावो । जाणोनियां श्रीवासुदेवो ।

तिहीं श्लोकीं तो पहा हो । गूढाभिप्रावो निरसितू ॥३०॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी