श्रीगणेशाय नमः ॥ श्रीकृष्णाय नमः ॥

ॐ नमो सद्गुरु चित्समुद्रा । मुक्तमोतियांचा तुजमाजीं थारा ।

ज्ञानवैराग्यशुक्तिद्वारा । सभाग्य नरा तूं देशी ॥१॥

तुझी खोली अमर्याद । माजीं चिद्रत्‍नें अतिविविध ।

देखोनि निजप्रबोधचांद । भरतें अगाध तुज दाटे ॥२॥

उलथल्या स्वानंदभरत्यासी । गुरुआज्ञा-मर्यादा नुल्लंघिसी ।

तेथ निजभक्ति हें तारुं थोर । त्यासी वागवितां तूं कर्णधार ।

प्रेमाचें साचार चढविशी शीड ॥४॥

तेथ भक्त संत सज्ञान नर । स्वयें पावविशी परपार ।

त्यांची मागुती येरझार । सत्य साचार खुंटली ॥५॥

एक लावूनि कासेसी । भवसागरीं वागविशी ।

बुडण्याचें भय त्यासी । महाकल्पेंसीं बाधीना ॥६॥

एक बुडाले भक्तिसमरसीं । ते घातले शेषशयनापाशीं ।

एक बैसविले अढळतेसी । ते ब्रह्मादिकांसी न ढळती ॥७॥

तुझ्या सागरत्वाची परी । विजातीय तिळभरी ।

राहों नेदिसी भीतरीं । हे अगाध थोरी पैं तुझी ॥८॥

अत्यंतप्रळयीं जैं हा चढे । तैं ’संसार’ हें नांवहि बुडे ।

वैकुंठकैलासावरता वाढे । मागें पुढें हाचि हा ॥९॥

ऐशिया सद्गुरुसमुद्रोदकीं । एका एकपणें हरीत कीं ।

भीतरीं पडतां आवश्यकीं । अंगीकारी कीं जनार्दन ॥१०॥

तो जनार्दन स्वयें देखा । एकादशाची करी टीका ।

तेणें अभंगीं घालूनि एका । कवित्व लोकां ऐकवी ॥११॥

जनार्दना आवडे एक । तो मी एका भेटतांचि देख ।

निजात्मभावें पडिलें ऐक्य । आपुलें निजसुख भोगवी ॥१२॥

बोलवी निजसुखाची कथा । त्यासी आपणचि होय श्रोता ।

मग अर्थाच्या यथार्थतां । समाधानता देतसे ॥१३॥

यापरी गा जनार्दनें । एकादश मर्‍हाटा करणें ।

नव्हे माझे युक्तीचें बोलणें । हें स्वयें सज्ञानें जाणिजेल ॥१४॥

त्या एकादशाची गतकथा । एकोणिसावा संपतां ।

गुणदोषांची कांहीं वार्ता । उद्धवासी तत्त्वतां सांगीतली ॥१५॥

गुणदोष जो देखणें । तोचि महादोष जाणणें ।

गुणदोष स्वयें न देखणें । तो गुण म्यां श्रीकृष्णें मानिजे ॥१६॥

हें ऐकोनि देवाचें उत्तर । उद्धव चमत्कारला थोर ।

काय गुणदोषांचा विचार । घरोघर लोकीं केला ॥१७॥

तुम्हींच वेदमुखें आपण । प्रकटिलें गुणदोषलक्षण ।

तें तुमचें वेदवचन । केवीं अमान्य करावें ॥१८॥

ऐसें विधिनिषेधलक्षण । विचारितां तें वेदवचन ।

कां पां निषेधी श्रीकृष्ण । उद्धव तो प्रश्न स्वयें पुसे ॥१९॥

विसावे अध्यायीं निरुपण । सांगावया गुणदोषलक्षण ।

भक्ति ज्ञान कर्म जाण । तिन्ही अधिकार भिन्न सांगेल ॥२०॥

उद्धव म्हणे हे श्रीकृष्ण । तूं वेदरुपें आपण ।

बोलिलासी दोषगुण । तें परम प्रमाण आम्ही मानूं ॥२१॥

हा विधि हा निषेध । हें दाविताहे तुझा वेद ।

तो वेदानुवाद विशद । ऐक प्रसिद्ध सांगेन ॥२२॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी