उद्धव उवाच-त्वत्तः परावृत्तधियः स्वकृतैः कर्मभिः प्रभो ।

उच्चावचान् यथा देहान् गृह्वन्ति विसृजन्ति च ॥३४॥

सर्वत्र सदा संमुख गगन । त्यासी कदा न घडे विमुखपण ।

तेवीं आत्मा सबाह्य परिपूर्ण । वृत्ति विमुख जाण होय कैसी ॥७॥

जैं जाळीं बांधवे गगन । तैं अक्रिया लागे कर्मबंधन ।

वंध्यागर्भ सटवे जाण । तैसें जन्ममरण मुक्तासी ॥८॥

आत्म्यावेगळें कांहीं । रितें तंव उरलें नाहीं ।

तरी ये देहींचा ते देहीं । गमनसिद्धी पाहीं कैसेनी ॥९॥

पृथ्वी रुसोनि वोसरां राहे । आकाश पळोनि पर्‍हां जाये ।

तैं देहींचा देहांतरा पाहें । आत्मा लाहे संसरण ॥४१०॥

सात समुद्र गिळी मुंगी । ते आत्म उंचनीच योनी भोगी ।

हे अतर्क्य तर्केना मागी । भुलले योगी ये अर्थीं ॥११॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी