कामानतृप्तोऽनुजुषन्, क्षुल्लकान्वर्षयामिनीः ।

न वेद यान्तीर्नायान्तीरुर्वश्याकृष्टचेतनः ॥६॥

उर्वशीकामीं कामासक्त । एकाग्र झालें रायाचें चित्त ।

नेणे सूर्याचें गतागत । केला भ्रांत कंदर्पें ॥८५॥

भोगिलीचि कामिनी । भोगितांही अनुदिनीं ।

अधिक प्रेम वाढलें मनीं । ऐसा तिजलागूनी आसक्त ॥८६॥

भोगितां उर्वशीकामासी । नेणे दिवसमासवर्षांसी ।

व्ययो झाला आयुष्यासी । हेंही त्यासी स्मरेना॥८७॥

जेवीं अग्निमाजीं घृत पडे । तंव तंव ज्वाळा अधिक वाढे ।

तेवीं कांता भोगितां वाडेंकोडें । काम पुढें थोरावे ॥८८॥

विचारितां स्त्रीकामासी । अतितुच्छत्व दिसे त्यासी ।

तोही भोगितां अहर्निशीं । विरक्ती रायासी नुपजेचि ॥८९॥

प्रीति गुंतली उर्वशीसीं । अतिग्लानी करितां तिसी ।

परतोनि न येचि रायापाशीं । निघे वेगेंसीं सांडूनि ॥९०॥

उर्वशी न देखुनि पुढें । राजा विरहें मूर्च्छित पडे ।

पाहों धांवे इकडेतिकडे । आक्रोशें रडे अतिदुःखी ॥९१॥

अटण करितां दाही दिशीं । अवचटें आला कुरुक्षेत्रासी ।

तंव अतिरिक्षीं उर्वशी । देखे दृष्टीसी नृपनाथ ॥९२॥

देखोनि म्हणे धांव पाव । मजलागीं दे कां वेगीं खेंव ।

येरी म्हणे मूढभाव । सांडीं सर्व विषयांधा ॥९३॥

आम्हां स्त्रियांची आसक्ती । कदा धड नव्हे गा भूपती ।

सदा स्त्रियांची दुष्ट जाती । जाण निश्चितीं महाराजा ॥९४॥

विशेषें आम्ही स्वैरिणी । स्वेच्छा परपुरुषगामिनी ।

आमुचा विश्वास मनीं । झणीं न मानीं नृपनाथा ॥९५॥

आम्हां प्रमदांच्या संगतीं । राया ठकले नेणों किती ।

आतां सांडूनि आमची आसक्ती । होईं परमार्थी विरक्त ॥९६॥

बहु काळ भोगितां माझा भोग । आद्यापि नुपजे तुज विराग ।

कामासक्ति सांडूनि साङग । साधीं चांग निजस्वार्थ ॥९७॥

राजा ग्लानि करी अनेग । एकवेळ निजांगें अंग ।

मज देई अंगसंग । सुखसंभोग भामिनी ॥९८॥

निलाग देखोनि ग्लानीसी । कृपेनें द्रवली उर्वशी ।

मग ते आपुल्या पूर्व वृत्तांतासी । रायापाशीं निवेदी ॥९९॥

मी स्वर्गांगना अतिसुरुप । मज घडला ब्रह्मशाप ।

तूं महाराजा पुण्यरुप । संगें निःशाप मी झालें ॥१००॥

तुझेनि संगें मी निर्धूत । शाप निस्तरले समस्त ।

मज तुज संग न घडे एथ । मी असें जात स्वर्गासी ॥१॥

ऐकोनि उर्वशीचें वचन । राजा विरहें करी रुदन ।

तेव्हां कळवळलें तिचें मन । त्या उपाय पूर्ण दाविला ॥२॥

प्रार्थूनियां गंधर्वांसी । अग्निस्थाली दिधली रायासी ।

यावरी करुनि यागासी । मज पावसी महाराजा ॥३॥

उर्वशीवियोगें व्यथाभूत । अग्निस्थाली उपेक्षूनि तेथ ।

राजा निजमंदिरा येत । शोकाकुलित अतिदुःखी ॥४॥

उर्वशीची व्यथा रायासी । स्वप्नीं देखिलें तियेसी ।

त्वरेनें पाहूं आला स्थालीसी । तंव देखे अश्वत्थासी शमीगर्भा ॥५॥

त्याच्या अरणी करुनि देख । यज्ञाग्नि पाडिला चोख ।

यजूनि पावला उर्वशीलोक । कामसुखभोगेच्छा ॥६॥

भोग भोगितां उर्वशीसीं । विरक्ति उपजली रायासी ।

तो जें बोलिला अनुतापेंसीं । तें ऐक तुजसी सांगेन ॥७॥

अठरा श्लोकांचें निरुपण । राजा बोलिला आपण ।

आठे श्लोकीं अनुताप पूर्ण । तेंचि श्रीकृष्ण स्वयें सांगे ॥८॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी