ता ये श्रृण्वन्ति गायन्ति, ह्यमुमोदन्ति चादृताः ।

मत्पराः श्रद्दधानाश्च, भक्तिं विन्दन्ति ते मयि ॥२९॥

आपुलिया गृहकार्यार्था । विषयव्यापारीं जातां जातां ।

कानीं पडली हरिकथा । स्वभावतां प्रसंगें ॥७२॥

कृष्णकीर्तिकथनाक्षरें । रिघतांचि कर्णद्वारें ।

भीतरील पाप एकसरें । निघे बाहिरें गजबजोनि ॥७३॥

जेवीं पंचाननाची आरोळी । करी मदगजां रांगोळी ।

तेवीं हरिकथेच्या मेळीं । होय रंवदळी महापापा ॥७४॥

ऐसा निघाल्या पापाचा केरु । कथेसी उपजे अत्यादरु ।

कथावधानीं धरितां धीरु । हर्षें निर्भरु नर होय ॥७५॥

जंव जंव कथारहस्य जोडे । तंव तंव अनुमोदनीं प्रीति वाढे ।

वाढले प्रीतीचेनि पाडें । ते कथ कैवाडें स्वयें गाय ॥७६॥

फेडूनि लोकलाजेचें बिरडें । गातां हरिकीर्तिगुण पवाडे ।

न पाहे तो कर्माकडे । न सांकडें सुहृदासी ॥७७॥

निजभावें भगवत्कथा गातां । स्वयंभ उपजे सादरता ।

तेणें अत्यादरें हरिकथा । होय सांगता अतिश्रद्धा ॥७८॥

जंव जंव कथा सांगे निवाडें । तंव तंव श्रद्धा अधिक वाढे ।

प्रेमाचा पूर चढे । त्यामाजीं बुडे निजश्रद्धा ॥७९॥

कथाकीर्तन अनुकीर्ती । वाढत्या श्रद्धेचिये प्रीतीं ।

बाधूं न शके विषयासक्ती । तेणें मत्पर स्थिति साधकां ॥३८०॥

न करितां भगवद्भजन । वेदाध्ययन यज्ञ दान ।

येणेंचि आम्ही जाऊं तरोन । म्हणती ते जन महामूढ ॥८१॥

एथ मुख्यत्वें भगवद्भक्ती । हा विश्वास धरितां चित्तीं ।

भगवत्पर झालिया वृत्ती । सर्व भूतीं मद्भाव ॥८२॥

ऐसा भाव धरोनि हृदयीं । माझे भक्तीवेगळें कांहीं ।

सर्वथा स्वयें करणें नाहीं । ’मत्पर’ पाहीं या रीतीं ॥८३॥

ऐशिया मत्परा वृत्तीं । सावधान निजस्थिती ।

तेणें उपजे ’चौथी भक्ती’ । तेंचि श्रीपति स्वयें सांगे ॥८४॥

तेथ न करितां आठवण । अखंड होय हरीचें स्मरण ।

क्रियामात्रें भगवद्भजन । सहजें जाण सर्वदा ॥८५॥;

जें जें ’दृष्टीं’ देख आपण । थोर अथवा सूक्ष्म सान ।

तें तें होय हरीचें निजदर्शन । सहजें भजन अहेतुक ॥८६॥;

जें जें ’वाचा’ वदे वचन । तें तें होय हरीचें स्तवन ।

स्तव्य स्तविता उणखून । हेही आठवण विसरोनी ॥८७॥

शब्दीं शब्दातें शब्दवितां । ते शब्दरुपें हरीची सत्ता ।

शब्द द्योती ज्या शब्दार्था । ते अर्थग्राहकता हरीची ॥८८॥

यापरी ’शब्दश्रवण’ । श्रवणीं श्रवण होतां जाण ।

तो शब्दार्थ संपूर्ण । होय ब्रह्मार्पण श्रवणेंसीं ॥८९॥;

’गंध’ घ्राणां होतां भेटी । भोक्तेपणें हरीचि उठी ।

तो घ्रेय घ्राता घ्राण त्रिपुटी । स्वयें घोंटी चिदत्वें॥३९०॥;

’रस’ रसना रसत्वबोध । तेथ निजभोक्ता गोविंद ।

तो भोग्य भोक्ता भोजनसंबंध । करी परमानंद निजबोधें ॥९१॥;

’शीत-उष्ण-मृदु-कठीण’ । निजांगीं लागतां जाण ।

तें अंगेंचि होय आपण । मृदु कठिण मिथ्यात्वें ॥९२॥;

’करां’ची जे कर्तव्यता । तीतें चालवी अकर्तता ।

यालागीं घेतां देतां । अकर्तात्मतां हरिभजन ॥९३॥;

निश्चल निजरुपावरी । चपळ पाउलांच्या हारी ।

चालवी जैशा लहरी । सूर्यकरीं मृगजळाच्या ॥९४॥;

जागृति-स्वप्न-सुषुप्तीं । चिन्मात्रीं जडली वृत्ती ।

चित्त चित्तत्वाची विसरे स्फूर्ति । या नांव ’मद्भक्ति’ उद्धवा ॥९५॥;

हे माझी आवडती भक्ती । इचें नांव म्हणिजेत ’चौथी’ ।

हें भाग्य आतुडे ज्याचे हातीं । तैं चारी मुक्ती निजदासी ॥९६॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी