यः स्वदत्तां परैर्दत्तां, हरेत सुरविप्रयोः ।

वृत्तिं स जायते विड्‌भुग्वर्षाणामयुतायुतम् ॥५४॥

कर्तुश्च सारथेर्हेतोरनुमोदितुरेव च ।

कर्मणां भागिनः प्रेत्य, भूयो भूयसि तत्फलम् ॥५५॥

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे एकादशस्कन्धे श्रीकृष्णोद्धवसंवादे सप्तविंशोऽध्यायः ॥२७॥

जो देवालयाची वृत्ति हरी । जो ब्राह्मणवृत्तीचा लोप करी ।

तो अयुतायुतवर्षसहस्त्रीं । योनी सूकरी विष्ठा भोगी ॥९३॥

जो द्विजदेवांची वृत्ति हरी । त्यासी जो होय सहाकारी ।

कां जो अनुमोदन करी । ते तिघे अघोरीं पचिजेती ॥९४॥

ते जन्ममरणांच्या आवर्ती । तेंचि फळ पुढतपुढतीं ।

मरमरोनि गा भोगिती । जाण निश्चितीं उद्धवा ॥९५॥

माझे प्राप्तीची चाड चित्ता । तरी नातळावी अधर्मता ।

अधर्मवंताची कथा । स्वभावें सर्वथा न करावी ॥९६॥

न देखावें दोषदर्शन । न बोलावें मर्मस्पर्शन ।

भूतमात्रांचा द्वेष जाण । सर्वथा आपण न करावा ॥९७॥

नायकावी परनिंदा । न बोलावें परापवादा ।

अधर्माचिया संवादा । कोणासी कदा न मिळावें ॥९८॥

त्रिलोकींचें पाप असकें । ज्यास घेणें असेल आवश्यकें ।

तैं साधुनिंदा निजसुखें । यथासुखें करावी ॥९९॥

सकळ दुःखांचिया राशी । अवश्य याव्या मजपाशीं ।

ऐसी आवडी ज्याचे मानसीं । तेनें ब्रह्मद्वेषासी करावें ॥४००॥

सकळ काळ वृथा जावा । ऐसें आवडे ज्याचे जीवा ।

तेणें सारिपाटादि आघवा । खेळ मांडावा अहर्निशीं ॥१॥

मी हृदयस्थ आत्माराम । स्वतःसिद्ध परब्रह्म ।

तो मी व्हावया दुर्गम । अधर्म कर्म जगासी ॥२॥

तें निर्दाळावया कर्माकर्म । वर्म आहे गा अतिसुगम ।

अखंड स्मरावें रामनाम । पुरुषोत्तम अच्युत ॥३॥

जेथें हरिनामाचा गजर । तेथ कर्माकर्मांचे संभार ।

जाळूनि नुरवीं भस्मसार । ऐसें नाम पवित्र हरीचें ॥४॥

नाम निर्दळी पाप समस्त । हें सकळशास्त्रसंमत ।

जो विकल्प मानी एथ । तो जाण निश्चित वज्रपापी ॥५॥

वज्रपापाचे पर्वत । निर्दळी श्रीमहाभागवत ।

तें जनार्दनकृपा एथ । झालें प्राप्त अनायासें ॥६॥

ते भागवतींचा पाहतां अर्थ । हरीचें नाम अतिसमर्थ ।

वर्णिलेंसे परमाद्भुत । स्वमुखें अच्युत बोलिला ॥७॥

एथही जो विकल्प धरी । तो अतिअभाग्य संसारीं ।

महादुःखदोषसागरीं । विकल्पेंकरीं बुडाला ॥८॥

संकल्पविकल्पेंकरीं जाण । जनांसी झालें दृढ बंधन ।

त्या भवबंधाचें छेदन । जनार्दन निजनाम ॥९॥

जनार्दनाचें निजनाम । निर्दळी भवभय परम ।

तें नाम स्मरे जो सप्रेम । तो पुरुषोत्तम स्वयें होय ॥४१०॥

स्वयें होणें ब्रह्म पूर्ण । ये अर्थीचें गोड निरुपण ।

अठ्ठाविसावे अध्यायीं जाण । उद्धवा श्रीकृष्ण सांगेल ॥११॥

ते कथा जैं श्रवणीं पडे । तैं जीवीं स्वयंभ सुख वाढे ।

मग आंतबाहेर दोंहीकडे । करी वाडेंकोडें समसाम्य ॥१२॥

जे कथेचें गोडपण । जीव गेल्या न सोडी जाण ।

ऐसें रसाळ निरुपण । उद्धवासी श्रीकृष्ण सांगेल ॥१३॥

श्रवणें उपजे ब्रह्मभावो । तो हा अठ्ठाविसावा अध्यावो ।

उद्धवासी देवाधिदेवो । निजकृपें पहा हो सांगेल ॥१४॥

अक्षरें भरोनि अक्षररसीं । देव सांगेल उद्धवासी ।

तें निरुपण अठ्ठाविसाव्यासी । ब्रह्मसुखेंसीं लगडेल ॥१५॥

ब्रह्मसुखाची सांठवण । तो हा अठ्ठाविसावा जाण ।

ते उघडूनियां उणखूण । उद्धवासी श्रीकृष्ण सांगेल ॥१६॥

तें कृष्णउद्धवनिजज्ञान । एका विनवी जनार्दन ।

तुमचे कृपेंकरुनि पूर्ण । श्रोतां अवधान मज द्यावें ॥१७॥

श्रोतां दीधल्या अवधान । ग्रंथीं उल्हासे निरुपण ।

एका जनार्दना शरण । शिरीं श्रीचरण वंदिले ॥४१८॥

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे एकादशस्कंधे श्रीकृष्णोद्धवसंवादे

एकाकारटीकायां सप्तविंशोऽध्यायः ॥२७॥श्रीकृष्णार्पणमस्तु॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी