तथापि सङगः परिवर्जनीयो, गुणेषु मायारचितेषु तावत् ।

मद्भक्तियोगेन दृढेन यावद्रजो निरस्येत मनःकषायः ॥२७॥

स्वरवर्णयुक्त संपूर्ण । चहूं वेदीं झाला निपुण ।

तेणें बळें विषयाचरण । करितां दारुण बाधक ॥६१॥

सकळ शास्त्रांचें श्रवण । करतळामलक झाल्या पूर्ण ।

शब्दज्ञानाचें जें मुक्तपण । तेणेंही विषयाचरण बाधक ॥६२॥

प्राणापानांचिया समता । जरी काळवंचना आली हाता ।

तरी विषयांची विषयावस्था । जाण सर्वथा बाधक ॥६३॥

शापानुग्रहसमर्थ नर । आम्ही ज्ञाते मानूनि थोर ।

त्यांसही विषयसंचार । होय अपार बाधक ॥६४॥

आसन उडविती योगबळें । दाविती नाना सिद्धींचे सोहळे ।

त्यांसही विषयांचे भोगलळे । होती निजबळें बाधक ॥६५॥

इतरांची कोण कथा । मंत्रें मंत्रमूर्ति प्रसन्न असतां ।

त्यासीही विषयावस्था । जाण सर्वथा बाधक ॥६६॥

किंचित्‌ झाल्या स्वरुपप्राप्ती । ’मी मुक्त’ हे स्फुरे स्फूर्ती ।

तथापि विषयांची संगती । त्यासीही निश्चितीं बाधक ॥६७॥

अभिमानाचें निर्दळण । स्वयें करुनियां आपण ।

नित्यमुक्त नव्हतां जाण । विषयाचरण बाधक ॥६८॥

जेवीं चकमेकीची आगी । जाळूं न शके नाटेलागीं ।

तेवीं ब्रह्मप्राप्ती प्रथमरंगीं । प्रपंचसंगीं विनाशे ॥६९॥

विषय मिथ्या मायिक । ते भोगीं जंव भासे हरिख ।

तंववरी विषय बाधक । जाण निष्टंक उद्धवा ॥३७०॥

तें त्यागावया विषयसेवन । निर्दाळावा देहाभिमान ।

याचियालागीं माझें भजन । साक्षेपें जाण करावें ॥७१॥

व्रत तप तीर्थ दान । करितां योग याग यजन ।

वेदशास्त्र पुराणश्रवण । तेणें देहाभिमान ढळेना ॥७२॥

भावें करितां माझें भजन । समूळ सुटे देहाभिमान ।

भक्ति उत्तमोत्तम साधन । भक्तीआधीन परब्रह्म ॥७३॥

ज्ञान वैराग्य निवृत्ती । धृति शांति ब्रह्मस्थिती ।

यांची जननी माझी भक्ती । जाण निश्चितीं उद्धवा ॥७४॥

चहूं मुक्तींहूनि वरती । उल्हासें नांदे माझी भक्ती ।

माझे भक्तीची अनिवार शक्ती । तिसी मी निश्चितीं आकळलों ॥७५॥

माझें स्वरुप अनंत अपार । तो मी भक्तीनें आकळलों साचार ।

यालागीं निजभक्तांचें द्वार । मी निरंतर सेवितसें ॥७६॥

भक्तीनें आकळलों जाण । यालागीं मी भक्ताअधीन ।

माझिये भक्तीचें महिमान । मजही संपूर्ण कळेना ॥७७॥

बहुतीं करुनि माझी भक्ती । मज ते मोक्षचि मागती ।

उपेक्षूनि चारी मुक्ती । करी मद्भक्ती तो धन्य ॥७८॥

ऐशी जेथ माझी भक्ती । तेथ पायां लागती चारी मुक्ती ।

त्यासी सर्वस्वें मी श्रीपती । विकिलों निश्चितीं भावार्थें ॥७९॥

ते भक्तीच मुख्य ज्यास साधन । यालागीं मी त्या भक्ताअधीन ।

त्याचें कदाकाळें वचन । मी अणुप्रमाण नुल्लंघीं ॥३८०॥

ते मज म्हणती होईं सगुण । तैं मी सिंह सूकर होय आपण ।

त्यांलागीं मी विदेही जाण । होय संपूर्ण देहधारी ॥८१॥

एका अंबरीषाकारणें । दहा जन्म म्यां सोसणें ।

अजत्वाचा भंग साहणें । परी भक्तांसी उणें येऊं नेदीं ॥८२॥

द्रौपदी नग्न करितां तांतडी । तिळभरीं हों नेदींच उघडी ।

झालों नेसविता वस्त्रें कोडी। भक्तसांकडीं मी निवारीं ॥८३॥

तो मी भक्तसाहाकारी । अजन्मा त्यांचेनि जन्म धरीं ।

समही वर्तें अरिमित्रीं । भक्तकैवारी होऊनियां ॥८४॥

जो माझिया भक्तां हितकारी । तो मज परम मित्र संसारीं ।

जो माझ्या भक्तांसी वैर करी । तो मी नानापरी निर्दळीं ॥८५॥

ऐसा मी भक्तसाह्य श्रीकृष्ण । त्या माझें निजभजन ।

न करुनियां अभाग्य जन । अधःपतन पावती ॥८६॥

म्हणशी ’पाप असतां शरीरीं । तुझें भजन घडे कैशा परी ’ ।

सकळ पापांची बोहरी । माझें नाम करी निमेषार्धें ॥८७॥

ऐकोनि नामाचा गजर । पळे महापातकांचा संभार ।

नामापाशीं महापापासी थार । अणुमात्र असेना ॥८८॥

माझिया निजनामापुढें । सकळ पाप तत्काळ उडे ।

तें पाप नामस्मरत्याकडे । केवीं बापुडें येऊं शके ॥८९॥

अवचटें सूर्य अंधारीं बुडे । तरी पाप न ये भक्तांकडे ।

भक्तचरणरेणु जेथ पडे । तेथ समूळ उडे पापराशी ॥३९०॥

माझें नाम ब्रह्मास्त्र जगीं । महापाप तें बापुडें मुंगी ।

नामापुढें उरावयालागीं । कस त्याचे अंगीं असेना ॥९१॥

माझे नामाचा प्रताप ऐसा । मा माझे भक्तीची कोण दशा ।

पडलिया मद्भक्तीचा ठसा । तोनागवे सहसा कळिकाळा ॥९२॥

यालागीं माझें भजन । निर्दळी देहाभिमान ।

माजे निजभजनेंवीण जाण । देहाभिमान तुटेना ॥९३॥

जेणें तुटे देहाभिमान । तें कैसें म्हणशी तुझें भजन ।

अभेदभावें भक्ति पूर्ण । तेणें देहाभिमान निर्दळे ॥९४॥

भगवद्भाव सर्वांभूतीं । या नांव गा ’अभेदभक्ती’ ।

हे आकळल्या भजनस्थिती । अहंकृती उरेना ॥९५॥

माझें नाम ज्याचे वदनीं । माझी कीर्ति ज्याचे श्रवणीं ।

माझा भाव ज्याचे मनीं । ज्याचे करादिचरणीं क्रिया माझी ॥९६॥

जो जागृतीमाजीं पाहे मातें । जो स्वप्नीं देखे मज एकातें ।

जो मजवेगळें चित्त रितें । न राखे निश्चितें निजनिष्ठा ॥९७॥

यापरी भजनस्थितीं । त्रिगुण विकार मावळती ।

तेणें अहंकाराची निवृत्ती । विषयासक्ति निर्दळे ॥९८॥

भक्तांसी विषयसेवन । सर्वथा बाधक नव्हे जाण ।

तो विषय करी मदर्पण । तेणें बाधकपण नव्हे त्यासी ॥९९॥

नाना साधनें विषयो त्यागिती । त्यागितां परम दुःखी होती ।

भक्त विषयो भगवंतीं अर्पिती । तेणें होती नित्यमुक्त ॥४००॥

ग्रासोग्रासीं हरिस्मरण । तैं अन्नचि होय परब्रह्म पूर्ण ।

त्यासी नाहीं बाधकपण । ब्रह्मार्पण सहजेंचि ॥१॥

भक्तांची भजनस्थिती । विषयीं मद्रूपता भाविती ।

तेणें मावळे विषयस्फूर्ती । नव्हे ती या रीतीं बाधक ॥२॥

यापरी माझें भजन । करी मनोमळक्षाळण ।

विकारेंसीं तिन्ही गुण । करी निर्दळण देहाभिमान ॥३॥

ऐशी न करितां माझी भक्ती । न निर्दाळितां अहंकृती ।

करणें जे विषयासक्ती । ते जाण निश्चितीं बाधक ॥४॥

नातुडतां अकर्तात्मबोध । आदरुं नये विषयसंबंध ।

विषयांचा विषयउद्बोध । अतिअशुद्ध बाधक ॥५॥;

जरी विषय मिथ्या मायिक । तरी साधकां अतिबाधक ।

येचि अर्थीं यदुनायक । विशदार्थें देख सांगत ॥६॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी