तिष्ठन्तमासीनमुत व्रजन्तं, शयानमुक्षन्तमदन्तमन्नम् ।

स्वभावमन्यत् किमपीहमानमात्मानमात्मस्थमतिर्न वेद ॥३१॥

देह उभें असतां जाण । ज्ञाता न देखे उभेंपण ।

मा बैसल्या बैसलेंपण । मानी कोण देहाचें ॥४४०॥

परिपूर्ण ब्रह्माच्या ठायीं । उठणें बैसणें दोनी नाहीं ।

ज्ञाता तेंचि झाला पाहीं । उठबैस कांहीं जाणेना ॥४१॥

दोराचा सर्प उपजला । भोग भोगूनि स्वयें निमाला ।

सत्यत्व नाहीं या बोला । तैसा देहो झाला मुक्तसी ॥४२॥

देह दैवें असे एकादशी । ज्ञाता सर्वीं देखे आपणासी ।

देह जातां परदेशासी । ज्ञाता गमन मानसीं देखेना ॥४३॥

वस्तु वस्तुत्वें परिपूर्णपणें । तेथ कैंचें असे येणेंजाणें ।

ज्ञाता सदा तद्रूपपणें । राहणेंजाणें स्पर्शेना ॥४४॥;

ज्ञाता स्वयें रिघे शयनीं । परी शेजबाज न देखे अवनीं ।

मी निजेलों हेंही न मनी । निजीं निजरुपपणीं सर्वदा ॥४५॥

ज्ञाता जेवूं बैसे निजसुखें । परी मी भुकेलों हें न देखे ।

रसने नेणतां सर्व रस चाखे । जेवी येणें सुखें निजगोडीं ॥४६॥

दिसे यावृत्तृप्त जेविला । परी तो धाला ना भुकेला ।

तो उच्छिष्टही नाहीं झाला । शेखीं आंचवला संसारा ॥४७॥;

जरी तो स्वभावें सांगे गोष्टी । तरी अबोलणें घाली शब्दापोटीं ।

बोलीं अतिरसाळ गोडी उठी । तरी न सुटे मिठी मौनाची ॥४८॥

मी एक चतुर बोलका । हाही नुठी त्या आवांका ।

बोल बोलों नेणे फिका । बोलोनि नेटका अबोलणा ॥४९॥;

ज्ञाता पाहे निजात्मसुखें । माझें तुझें हेंही वोळखे ।

परी तो डोळांचि न देखे । देखे आपण्यासारिखें त्रैलोक्य ॥४५०॥

तो जों दृश्य पाहों बैसे । तों दृश्याचा ठावोचि पुसे ।

जें देखे तें आपण्याऐसें । निजात्मसौरसें जग देखे ॥५१॥

करुनि डोळ्यांचा अंत । ज्ञाता देखणेपणें पाहत ।

त्या देखण्याचा निजस्वार्थ । न चढे हात वेदशास्त्रां ॥५२॥

जाणे शब्दींचें शब्दज्ञान । मी श्रोता हे नुठी आठवण ।

उपेक्षूनियां देहींचे कान । करी श्रवण सर्वांगें ॥५३॥

यापरी स्वयें सज्ञान । होऊनियां सावधान ।

सोलूनियां शब्दज्ञान । करी श्रवण स्वभावें ॥५४॥;

जाणे सुवास दुर्वास । भोगीं न धरी नाकाची आस ।

सुमना सबाह्य जो सुवास । तो भोगी सावकाश सर्वदा ॥५५॥;

मृदुकठिणादि स्पर्श जाणे । परी मी जाणतों हें स्फुरों नेणे ।

अंगा लागे तें निजांग करणें । हा स्पर्श भोगणें सज्ञानीं ॥५६॥;

ज्ञाता चालता दिसे चरणीं । परी तो चालतां स्वयें अचरणी ।

स्वेच्छा हिंडतांही अवनीं । तो ठायाहूनी ढळेना ॥५७॥;

हस्तव्यापारीं देतां दान । मी दाता ही नुठी आठवण ।

देतेंघेतें दान होय आपण । यापरी सज्ञान वर्तवी करा ॥५८॥

कायिक वाचिक मानसिक । कर्म निफजतां स्वाभाविक ।

ज्ञाता ब्रह्मरुपें निर्दोख । देहासी देख स्पर्शेना ॥५९॥

अकर्तात्मनिजसत्ता । ज्ञाता सर्व कर्मी वर्ततां ।

न देखे कर्म-क्रिया-कर्तव्यता । निजीं निजात्मता निजबोधें ॥४६०॥

ज्ञाता नित्य निजात्मसुखें । देहीं असोनि देह न देखे ।

तो देहकर्मीं केवीं आडके । पूर्ण परमात्मसुखें संतुष्ट ॥६१॥;

जगासी लागलें कर्मबंधन । तेथें खातां जेवितां सज्ञान ।

केवीं न पवे कर्मबंधन । तेंचि निरुपण हरि सांगे ॥६२॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी