तं त्वाऽखिलात्मदयितेश्वरमाश्रितानां,

सर्वार्थदं स्वकृतविद्विसृजेत को नु ।

को वा भजेत् किमपि विस्मृतयेऽनुभूत्यै,

किं वा भवेन्न तव पादरजोजुषां नः ॥५॥

विधाता आणि हरि हर । हे मायागुणीं गुणावतार ।

तूं मायानियंता ईश्वर । भक्तकरुणाकर सुखदाता ॥३९॥

त्या तुझी करितां नि भक्ती । चारी पुरुषार्थ चारी मुक्ती ।

भक्तांसी लोटांगणीं येती । एवढी अर्थप्राप्ती निजभक्तां ॥१४०॥

निजभक्तांचें मनोगत । तूं सर्वज्ञ जाणता भगवंत ।

भक्तहृदयींचें हृद्गत । जाणोनि सर्वार्थ तूं देसी ॥४१॥

भावार्थाचें भोक्तेपण । जाणता तूं एक श्रीकृष्ण ।

तुजवेगळें हें लक्षण । आणिका जाण कळेना ॥४२॥

ऐसा स्वामी तूं उत्तमोत्तम । तुझेनि साधकां सुख परम ।

आणिक नाहीं तुजसम । तूं स्वामी पुरुषोत्तम सर्वांचा ॥४३॥

तूं सर्वांचा स्वामी होसी । परी कृपाळु निजभक्तांसी ।

अग्निविषादि नाना बाधेंसीं । तुवां ’प्रर्‍हादासी’ रक्षिलें ॥४४॥

तुज भक्तांची कृपा प्रबळ । उत्तानचरणाचें तानें बाळ ।

करोनियां वैराग्यशीळ । ’ध्रुवासी’ अढळ तुवां केलें ॥४५॥

शत्रुबंधु ’विभीषण’ । तुज झाला अनन्यशरण ।

त्याचे कृपेस्तव जाण । सकुळीं रावण उद्धरिला ॥४६॥

छळूनि बांधिलें ’बळीसी’ । शेखीं कृपा उपजली कैसी ।

त्याचे द्वारीं द्वारपाळ होसी । निजलाजेसी सांडूनि ॥४७॥

ऐशी भक्तकृपा तुजपाशीं । भक्तहृद्गत तूं जाणसी ।

ऐशा सांडूनि निजस्वामीसी । कोण धनांधांसी सेवील ॥४८॥

देहेंद्रियां जें सुख भासे । तें तुझेनि सुखलेशें ।

तो तूं सकळसुखसमावेशें । प्रसन्न अनायासें निजभक्तां ॥४९॥

साधु जाणती तुझा महिमा । तूं ज्ञानियांचा अभेद आत्मा।

भक्तप्रिय पुरुषोत्तमा । तुझा सुखाचा प्रेमा अप्रमेय ॥१५०॥

तुझे सेवेचिया संतोखें । भक्त सुखावले निजसुखें ।

त्यांसी देहद्वंद्वजन्मदुःखें । स्वप्नींही संमुखें कदा नव्हती ॥५१॥

तुझ्या भजनसुखें तुझे भक्त । विषयीं होऊनि विरक्त ।

ते राज्य समुद्रवलयांकित । थुंकोनि सांडित तुच्छत्वें ॥५२॥

सकळभोगवैभवेंसीं । स्वर्ग आलिया भक्तांपाशीं ।

ते उपेक्षिती तयासी । जेवीं राजहंसीं थिल्लर ॥५३॥

जे विनटले भजनाच्या ठायीं । ते तूं सुखरुप करिसी पाहीं ।

देहीं असतांचि विदेही । सर्वा ठायीं समसाम्यें ॥५४॥

ऐसा स्वामी तूं हृषीकेशी । सदा संतुष्ट निजभक्तांसीं ।

कठिणत्व नाहीं सेवेसी । कैसें म्हणसी तें ऐक ॥५५॥

जाणें न लगे परदेशासी । आणि अनवसरु नाहीं सेवेसी ।

भक्तांनिकट अहर्निशीं । तूं हृदयनिवासी निजात्मा ॥५६॥

सेवेलागीं न लगे धन । शरीरकष्ट न लगती जाण ।

तुझ्या चरणीं ठेविल्या मन । तूं स्वानंदघन तुष्टसी ॥५७॥

तूं तुष्टोनि करिशी ऐसें । सांडविसी प्रपंचाचें पिसें ।

त्रिगुणेंसीं त्रिपुटी नासे । अनायासें मिथ्यात्वें ॥५८॥

ऐसा तूं सुसेव्य आणि कृपाळू । निजस्वामी तूं दीनदयाळू ।

तुझी सेवा सांडी तो बरळू । मूर्ख केवळू अतिमंद ॥५९॥

निमेषोन्मेषांचे व्यापार । तुझेनि चालती साचार ।

तुझे सेवेसी विमुख नर । ते परमपामर अभाग्य ॥१६०॥

तुझी सेवा सुखरुप केवळ । तीस उपेक्षूनियां बरळ ।

विषयांचे विषकल्लोळ । जे सर्वकाळ वांछिती ॥६१॥

ज्या विषयांचा विषलेश । थित्या निजसुखा करी नाश ।

जन्ममरणांचा विलास । दुःख असोस भोगवी ॥६२॥

त्या विषयांचे विषयदाते । इंद्र-महींद्र कृपणचित्तें ।

त्यांसी भजती जे विषयस्वार्थे । तेही निश्चितें अभाग्य ॥६३॥

तुझिया कृपा तुझे भक्त । सुखसंपन्न अतिसमर्थ ।

संसारीं असोनि विरक्त । हें नवल एथ नव्हे देवा ॥६४॥

तुझें चरणरज जे सेविती । पृथुजनकादि नृपती ।

त्यासी इंद्रादिक वंदिती । पायां लागती ऋद्धिसिद्धी ॥६५॥

आकल्प करितां तपःस्थिति । ज्या सिद्धींची नव्हे प्राप्ती ।

त्या सिद्धी भक्तां शरण येती । ऐसी श्रेष्ठ भक्ति पैं तुझी ॥६६॥

आणिक साधनें न करितां । तुझे भजनीं ठेविल्या चित्ता ।

सर्व सिद्धी होती शरणागता । स्वभावतां भक्तांसी ॥६७॥

यापरी तुझे उपकार । भक्तांप्रति घडले अपार ।

त्यासी तैंचि घडे प्रत्युपकार । हरिचरणीं साचार जैं स्वयें विरे ॥६८॥

तेंचि विरालेंपण ऐसें । जेवीं प्रतिंबिंब बिंबीं प्रवेशे ।

कां घटकाशींचेनि आकाशें । होईजे जैसें महदाकाश ॥६९॥

ऐसें तुजमाजीं न विरतां । प्रत्युपकार न ये हाता ।

जो पुरवी सर्व स्वार्था । त्यासी विसरतां अधःपातु ॥१७०॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी