श्रीभगवानुवाच -

गच्छोद्धव मयाऽऽदिष्टो, बदर्याख्यं ममाश्रमम् ।

तत्र मत्पादतीर्थोदे, स्नानोपस्पर्शनैः शुचिः ॥४१॥

गंभीरगिरा बोले श्रीकृष्ण । उद्धवा तुज जाहलें ब्रह्मज्ञान ।

तुटलें स्नेहपाशबंधन । तरी ममाज्ञा करीं गमन बदरिकाश्रमा ॥८७॥

त्या बदरिकाश्रमाचें महिमान । लोकसंग्रहार्थ संपूर्ण ।

तरावया जडमूढ जन । स्वमुखें श्रीकृष्ण सांगत ॥८८॥

तो बदरिकाश्रम माझें स्थान । तेथ नित्य माझें अनुष्ठान ।

तया स्थानाचें दूरदर्शन । करी निर्दळण कलिकल्मषा ॥८९॥

ज्या पर्वताचें स्पर्शन । मानवां करी परम पावन ।

जें बदरीचें नामस्मरण । विभांडी दारुण महादोषां ॥७९०॥

तेथेंही माझें पादोदक । अलकनंदा पवित्र देख ।

जिचेनि स्पर्शमात्रें लोक । होती अलौकिक पावन ॥९१॥

जेथ श्रद्धायुक्त करितां स्नान । जीवाचें तुटे भवबंधन ।

ज्यासी घडे आचमन । तो उद्धरे जाण पितरेंसीं ॥९२॥

ऐसें बदरिकाश्रम माझें जाण । अतिशयें परम पावन ।

म्हणसी कैं केलें त्वां तें स्थान । तरी ऐक तें कथन उद्धवा ॥९३॥

रजोगुणें सृजिले जन । ते जाहले भोगकर्मीं प्रवीण ।

भोगासक्तीं बुडतां पूर्ण । दों रुपीं जाण मी अवतरलों ॥९४॥

तम निरसी रविचंद्र पूर्ण । तैसा मी जाहलों नरनारायण ।

बदरिकाचलामाजीं जाण । केला संपूर्ण नित्योदयो ॥९५॥

भज्यपूज्यत्वें मी नारायण । नररुपें मीचि भक्त जाण ।

तेथ भक्ति वैराग्य ज्ञान । म्यां आचरोन प्रकाशिलें ॥९६॥

तो बदरिकाश्रम माझें स्थान । तेथें सर्वदा मी आपण ।

अद्यापि करितों अनुष्ठान । भक्तिज्ञानवैराग्यें ॥९७॥

नरनारायणस्थितीं । मी अवतरलों जे पर्वतीं ।

तेथ तोडिले बोरीऐशी मागुती । माझी निजभक्ती फांपाइली ॥९८॥

यालागीं ’बदरिकाश्रम’ । त्या स्थळासी म्यां ठेविलें नाम ।

तेथें फिटे भवभ्रम । यापरी परम पावन तें स्थळ ॥९९॥

त्या बदरिकाश्रमाप्रती । तुवां जावें गा निश्चितीं ।;

ऐसें उद्धवा कल्पिसी चित्तीं । मज काय तीर्थी विवंचू ॥८००॥

मोक्षाहीवरील भक्ती । तुवां अर्पिली माझे हातीं ।

तेणें मी जाहलों कृतकृत्यार्थी । म्हणसी मज तीर्थीं चाड नाहीं ॥१॥

तुज माझी आज्ञा प्रमाण । अवश्य तेथें करावें गमन ।

मग उद्धवें धरोनियां मौन । मस्तकीं वचन वंदिलें ॥२॥

सद्भावें करुनि नमन । घेतां बदरिकाश्रमदर्शन ।

तो नर होय नारायण । एवढें महिमान त्या स्थळाचें ॥३॥

उद्धवा तुझ्या ठायीं पूर्ण ज्ञान । ज्ञान असोनि माझें भजन ।

तुझेनि चरणस्पर्शें जाण । होईल पावन बदरिकाश्रम ॥४॥

ऐसें ऐकोनि श्रीकृष्णवचन । उद्धवासी आलें रुदन ।

धांवोनि वंदिले श्रीचरण । सर्वथा गमन करीन आतां ॥५॥

ब्रह्मशापाचें निर्दळण । उद्धवाचें चुकवावया जाण ।

श्रीकृष्णें प्रबोधोनि पूर्ण । करवी गमन बदरिकाश्रमा ॥६॥

उद्धव ज्ञानियाचें ज्ञानरत्‍न । त्यासी वांचवूनि श्रीकृष्ण ।

विस्तारावया निजज्ञान । करवी गमन बदरिकाश्रमा ॥७॥

चुकवावया ब्रह्मशाप दारुण । उद्धवासी ’विशाळीं’ गमन ।

अन्यथा जाहलिया ब्रह्मज्ञान । कृष्ण तीर्थाटन नेमीना ॥८॥

उद्धवासी भवबंधन । बाळपणींचि नाहीं जाण ।

हें जाणोनियां श्रीकृष्ण । ब्रह्मशापाभेण तीर्था धाडी ॥९॥

तीर्थयात्रेचा अभिप्रावो । हाचि निश्चितें निजभावो ।

जाणोनि देवाधिदेवो । मोकली उद्धवो बदरिकाश्रमा ॥८१०॥

उद्धवा तुज गेलिया तेथ । थोर लोकोपकार होईल सत्य ।

तुझेनि धर्में निश्चित । दीन समस्त उद्धरती ॥११॥

म्हणसी पावल्या तें तीर्थ । म्यां कैसें वसावें तेथ ।

तेही अर्थी लोकहितार्थ । तुज इत्यर्थ सांगेन ॥१२॥

उद्धवा तुझें जें आचरण । तोचि जनांसी उपदेश जाण ।

यालागीं वैराग्य-भक्ति-ज्ञान । स्वधर्माचरन सांडूं नको ॥१३॥

त्रिभुवनामाजीं सर्वथा । उद्धवा मज नाहीं कर्तव्यता ।

तोही मी लोकसंग्रहार्था । होय वर्तता निजधर्मीं ॥१४॥

तूं ऐसें म्हणसी आतां । ’त्रैलोक्य असे तुझ्या माथां ।

यालागीं लोकसंग्रहाथा । तूं होसी वर्तता स्वधर्मकर्मीं’ ॥१५॥

मी निजधामा जातों आपण । यालागीं माझी स्थिती पूर्ण ।

ते पूर्णता तुज म्यां अर्पिली जाण । लोकसंग्रहार्थ पूर्ण तूं विरक्त होईं ॥१६॥

अभेदभक्ती वैराग्य ज्ञान । स्वयें आचरोनि आपण ।

देखीं लावावे इतर जन । ’लोकासंग्रह’ जाण या नांव ॥१७॥

(संमतश्लोक-भगवद्गीता)

न बुद्धिभेदं जनयेदज्ञानां कर्मसंगिनाम् ।

जोषयेत्सर्वकर्माणि विद्वान्युक्तः समाचरन्

॥ (अ.३ श्लोक २६)*

उद्धवा माझिये ज्ञानप्राप्ती । तूं वंद्य जाहलासी त्रिजगतीं ।

तुझी जे आचरती स्थिती । तेचि लोकीं समस्तीं करिजेल ॥१८॥

आतां तुझेनि मिसें जाण । साडेतीं श्र्लोकींचें निरुपण ।

लोकसंग्रहार्थ सांगेन । तैसेंचि वर्तन करावें तुवां ॥१९॥

तुज पावलिया बदरिकाश्रमातें । तेथ विद्यमान बहुत तीर्थें ।

परी अलकनंदा मुख्य तेथें । जे नाशी दोषांतें दर्शनमात्रें ॥८२०॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी