यस्यात्मयोगरचितं न विदुर्विरिञ्चो,

रुद्रादयोऽस्य तनयाः पतयो गिरां ये ।

त्वन्मायया पिहितदृष्टय एतदञ्जः,

किं तस्य ते वयमसद्गतयो गृणीमः ॥३८॥

देहसंभवाचें मूळ जाण । स्थूल सूक्ष्म आणि कारण ।

यासी नातळतां तूं श्रीकृष्ण । चतुर्भुज संपूर्ण देह धरिसी ॥५९॥

स्थूळ-सूक्ष्म-कारणता । ये तिन्ही त्रिगुणेसीं नातळतां ।

तूं योगमायेचिया सत्ता । नाना अवतारता देह धरिसी ॥२६०॥

नवल तुझा लीलाविग्रहो । मत्स्य कूर्म श्वेतवराहो ।

होतां न धरिसी संदेहो । जन्मभयो तुज नाहीं ॥६१॥

वोडवल्या जन्म एक । ब्रह्मादिक होती रंक ।

तो तूं अवतार अनेक । धरिसी निःशंक निजात्मतां ॥६२॥

अदृष्टाचिये निजगतीं । देहासी नाना भोग होती ।

तूं अदृष्टेंवीण श्रीपती । नाना भोगसंपत्ती भोगिसी ॥६३॥

आयुष्य तंववरी देहधारण । वेदें नेमस्त केलें जाण ।

नवल तुझें लीलाविंदान । आयुष्येंवीण देह धरिसी ॥६४॥

काळसत्ता दुर्धर पूर्ण । ब्रह्मादिकां अलोट मरण ।

तुज काळ वेळ नसतां जाण । स्वलीला मरण दाविसी ॥६५॥

तुझे योगमायेची योगगती । लीलाविग्रहें देहस्थिती ।

अतर्क्य सर्वांसी सर्वार्थीं । तेही उपपत्ती निर्धारीं ॥६६॥

ब्रह्मा जगाचा आदिकर्ता । त्यासही न कळे तुझी सत्ता ।

तूं नाना अवतारीं देह धरिता । त्याचा कर्ता नव्हे ब्रह्मा ॥६७॥

तूं स्वलीला देह कैसा धरिसी । अवतारचरित्रें कैसीं करिसी ।

कैसेनि तो देहो सांडिसी । हें ब्रह्मादिकांसी कळेना ॥६८॥

ज्यासी तूं मानिसी अतिसन्मानीं । सदाशिव जो कां त्रिकाळज्ञानी ।

त्यासीही अतर्क्य तुझी करणी । शार्ङगपाणी श्रीकृष्णा ॥६९॥

सदाशिवाचे निजवचनीं । तूं दुजेन झालासी मोहिनी ।

ते शिवासी न कळे तुझी करणी । तत्क्षणीं तो भुलला ॥२७०॥

जाणोनि योग ज्ञान दोनी । सनकादिक ब्रह्मज्ञानी ।

जिंहीं मायापडळ छेदूनी । स्वानंदभुवनीं सुखरुप ॥७१॥

त्यांसीही तुझी स्वलीलाशक्ती । सर्वथा न कळेचि श्रीपती ।

ते जयविजयां शाप देती । सकोपस्थितीं वैकुंठीं ॥७२॥

पारंगत वेदशास्त्रार्थीं । बृहस्पत्यादि वाचस्पती ।

त्यांसीही लीलाविग्रहस्थिती । न कळे निश्चितीं श्रीकृष्णा ॥७३॥

जे सज्ञान ज्ञाते परमार्थी । त्यांसीही अतर्क्य अवतारशक्ती ।

मा इंद्रादि देवांसी ते स्थिती । कैशा रीतीं कळेल ॥७४॥

इंद्रादि देवां दिविभोगनिष्ठीं । माया आच्छादी तयांच्या दृष्टी ।

त्यांसी तुझे लीलेची गोष्टी । न कळे जगजेठी निश्चित ॥७५॥

तेथ मायावी देहवंता । उद्बोध नव्हे पैं सर्वथा ।

तुझी लीला श्रीकृष्णनाथा । अतर्क्य सर्वथा सर्वांसी ॥७६॥

सुखें होईल ब्रह्मज्ञान । परी तुझें स्वलीलादेहधारण ।

याचें नेणती पर्यवसान । अति सज्ञान साकल्यें ॥७७॥

तेथ मी तंव अधम जन । असद्गतीचें भाजन ।

त्या मज तुझें लीलावर्णन । सर्वथा जाण अतर्क्य ॥७८॥

आतां असो हें निरुपण । बहु बोलाचें काय कारण ।

माझ्या पापाचें पुरश्चरण । देहदंडपण करीं कृष्णा ॥७९॥

तुझेनि हस्तें देहदंडण । तेणें सकळ पापांचें निर्दळण ।

मज उद्धरावया जाण । हे कृपा पूर्ण करावी ॥२८०॥

म्हणोनि घातलें लोटांगण । धांवोनि धरिले दोनी चरण ।

ऐकोनि व्याधाचें स्तवन । कृपा श्रीकृष्ण तुष्टला ॥८१॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी