राजन्परस्य तनुभृज्जननाप्ययेहा,

मायाविडम्बनमवेहि यथा नटस्य ।

सृष्टवाऽऽत्मनदमनुविश्य विहृत्य चान्ते,

संहृत्य चात्ममहिनोपरतः स आस्ते ॥११॥

ऐके राया परीक्षिती । सकळ कारणां कारण श्रीपती ।

मायेचीही चेतनाशक्ती । जाण निश्चितीं श्रीकृष्ण ॥९५॥

ज्यासी नाहीं व्यक्ति वर्ण । ज्यासी नाहीं रुप गुण ।

तो स्वलीला श्रीकृष्ण । यदुवंशीं जाण अवतरला ॥९६॥

जो सकळवंशवंशज जाण । जो सकळ गोत्र गोत्रज पूर्ण ।

जो सकळ जातींची जाती जाण । स्वयें श्रीकृष्ण सर्वादि ॥९७॥

त्यासी यदुवंशीं जें जन्म । गोवर्धनोद्धारणादि कर्म ।

कुलक्षयो निजधर्म । हें स्वलीलाकर्म योगमाया ॥९८॥

योगमायेचिया सत्ता । मत्स्यकूर्मादि अवतारता ।

शेखीं धरी श्वेतवराहता । ते अतर्क्य योग्यता कृष्णाची ॥९९॥

श्रीकृष्ण नव्हे नव्हे अवतार । हा अवतारी पूर्ण चिन्मात्र ।

त्याचें अतिअतर्क्य चरित्र । ब्रह्मादि रुद्र नेणती ॥१००॥

जैसें आरिसां प्रतिबिंब बिंबलें । तैसें यदुवंशीं कृष्णजन्म जाहलें ।

आरिसां हावभाव पाहिले । तैसें कर्म केलें श्रीकृष्णें ॥१॥

तो आरिसा हातींचा त्यागितां । हारपे पुढील प्रतिबिंबता ।

त्या नांव कृष्णनिधनता । मिथ्या वार्ता मायिक ॥२॥

जैसा नट धरी नाना वेष । सवेंचि सांडी त्या वेषांस ।

परी नटासी नाहीं नाश । तैसा पैं हृषीकेश अवतारी ॥३॥

यदुवंशीं श्रीकृष्णनाथ । सर्व कर्मी सदा अलिप्त ।

सृष्टिस्थित्यंतीं नित्यमुक्त । त्यासी परमाद्भुत तें कायी ॥४॥

न मेळवितां साह्य संगें । कृष्ण सृष्टी सृजी निजांगें ।

ते प्रतिपाळूनि यथाभागें । संहारुनि वेगें स्वयें उरे ॥५॥

श्रीकृष्ण सृजी पाळी संहारी । हे प्रत्यक्ष जगीं दिसे थोरी ।

कर्में करुनि तो अविकारी । कदा विकारी नव्हे कृष्ण ॥६॥

श्रीकृष्ण अंतर्यामी सर्व भूतां । जगकर्मांचा कृष्ण कर्ता ।

कर्म करुनि तो अकर्ता । विदेहता निजरुपें ॥७॥

ऐसा अगाध श्रीकृष्णमहिमा । मर्यादा न पवे शिव शक्र ब्रह्मा ।

त्याचा देहचि विदेहात्मा । गेला निजधामा तेणें योगें ॥८॥

येचि अवतारीं श्रीकृष्णनाथें । देहीं दाविलें विदेहकर्मातें ।

तें मागें परिसविलें तूतें । ऐक मागुतें सांगेन ॥९॥

सात दिवस गोवर्धन । निजकरीं धरुनि जाण ।

इंद्राचा हरिला मान । विदेही पूर्ण श्रीकृष्ण ॥११०॥

दावाग्नि प्राशूनि आपण । लाजविला हुताशन ।

रासक्रीडा करुनि जाण । हरिला मान मदनाचा ॥११॥

समुद्र सारुनि माघारां । वसविलें निजनगरा ।

निद्रा न मोडितां मथुरा । द्वारकापुरा आणिली ॥१२॥

सेवूनि भाजीचें पान । तृप्त केले ऋषिजन ।

श्रीकृष्ण अंतर्यामी आपण । हें निजलक्षण दाविलें ॥१३॥

येणेंचि देहें श्रीकृष्णनाथ । जाहला वत्सें वत्सप समस्त ।

ब्रह्मा लाजवूनि तेथ । गर्वहत तो केला ॥१४॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी