डायरी, तारीख २६ मे १९९१

दुसरा दिवस

वेळ रात्री ११.४५ वाजता

आज सगळं सुरळीत होतं, जेवणाच्या टेबलावर जेवण आपापल्या जागी ठेवलेलं होतं, कदाचित ज्युली बरोबरच म्हणाली होती, काल कोणीतरी मांजर किंवा इतर प्राणी असावा, ज्याने अन्न किचवडून टाकलं असावं, अशा एखाद्या निर्जन ठिकाणी राहणाऱ्यांच्या मनात असली कसली अज्ञात भीती निर्माण होणे ही काही अनोखी गोष्ट नाही. अशी भीती माणसाला अशा स्थितीत अनेकदा घेरते. असो.

आता नुकतेच रात्रीचे बारा वाजले आहेत, ड्रॉईंगरुममध्ये मोठं भिंतीवरीचं घड्याळ आहे.... त्याच्या टोल्यांचा एवढा मोठा आवाज आहे की इतक्या रात्रीं मैलोन मैल दूर त्याचा आवाज ऐकू गेला असावा. असं वाटतंय कि.. वरच्या खोलीत कोणीतरी फिरत आहे, पण इथे कोणी कसे असू शकते?

मी आज पुन्हा ज्युलीला विचारले, तिने सांगितले की या घरात माझ्या व्यतिरिक्त रात्री कोणीच नव्हते. असं वाटतंय जणूकाही ते मांसाचे मोठे भांडे कोणीतरी ओढून नेले आहे आणि मग कोणीतरी खोलीचा दरवाजा धाडकन बंद केला आहे. माझे हात पाय थरथर कापत आहेत, मी खोलीत जाऊन हिंमत करून पाहते कि प्रकरण नक्की काय आहे?

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to वेंडीगो


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
सापळा
झोंबडी पूल
श्यामची आई
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
खुनाची वेळ
गांवाकडच्या गोष्टी
रत्नमहाल
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
वाड्याचे रहस्य
पैलतीराच्या गोष्टी
मृत्यूच्या घट्ट मिठीत
अजरामर कथा