(अंजली, शीतल आणि प्रगती सकाळी तिघी सोबत शाळेत जात असतात, तेव्हा त्या तिघींचा संवाद घडत असतो.)

शीतल:- परत यावर्षी बी नाटक नायं करायं मिळणार.... 

अंजली:- तुझा खडूस बाप नायंच  बोलला ना परत. 

प्रगती:- आपले आई वडील विरोधातच जातात दरवेळेस आपल्या. कधीकधी ना प्रश्न पडतो, जन्मच काहून दिला यांनी आपल्याला?

अंजली:- आपण नसतो तर हाताखालच मांजर कोण बनणार?

शीतल:- आपण मांजर अन् बंधू म्हणजे वाघ. पण असं का?

अंजली:- मार्क तर चांगलेच पडतात आपल्याला. तरी टोमणे ऐकावे लागतात. 

शीतल:- पोरीच्या जातीला हे शोभत नाय, ते शोभत नाय.

अंजली:- शिळं खान जणू पाचवीला पुजलेलयं आपल्या.

शीतल:- काल पोटात खड्डा पडायचा उकुत आलता तरी मायनं बापालाच आधी जेवण दिलं.

अंजली:- माझी आजी लय खडूस. अभ्यास असला तरी मुद्दाम मला काम लावणार.

शीतल:- त्या थेरडीचे अर्धे लाकडं मसणात गेले ना... मग तरी बी अकड हायच का....??

अंजली:- हो ना. काय करणार?

(प्रगती त्या दोघींच बोलणं ऐकत गुपचुप चालत असते. तिच्या डोक्यात भविष्यात पुढे उभे राहणाऱ्या गुलामगिरीच्या चित्राच संकट वेध घेत असतं.)

अंजली:- प्रगती काय झालं? अचानक शांत झालीस. 

प्रगती:- काही नाही गं. दुरून डोंगर साजरे असतात ना अगदी तसं झालयं आपलं. 

शीतल:- म्हणजे?

प्रगती:- म्हणजे बाहेरची दुनिया आपल्याकडे केवळ याच नजरेने पाहते की; मुली चांगल्या सुसंस्कृत आहेत, शिकतायेत. पण त्यांना काय कल्पना की इथे आमच्या इच्छांना वाटच मिळू दिली जात नाही.

अंजली:- खरयं स्वातंत्र्य असून पारतंत्र्यात जगावं लागतयं आपल्याला.

शीतल:- जाऊ दे. आता सोडा हा विषय. शाळा आली आपली.
(तिघी शाळेत त्यांच्या वर्गात जाऊन बसतात आणि हा प्रसंग इथेच संपतो.)
 

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Comments
anahita

Very well written.

Please login to comment. Click here.

It is quick and simple! Signing up will also enable you to write and publish your own books.

Please join our telegram group for more such stories and updates.

Books related to मानसिकता