शूक सांगतो शौनकाप्रती ।
या कथेसि जे नित्य ऐकती।
देव देतसे त्यांसि सन्मती ।
सत्समागमें होय सद्गती ॥१॥
 
उत्तरेकडे देवतागिरी ।
दक्षिणेकडे गौतमी बरी ।
सिंदुरासुरें मेदिनीवरी ।
स्थापिली पहा दिव्य ते पुरी ॥ २॥

राज्य मांडिलें उग्र सिंदुरे ।
देवतालये पाडि सुंदरें ।
स्वर्गिच्या नपें श्रीपुरंदरें ।
त्यासि दीधलीं दिव्य मंदिरें ॥ ३ ॥
 
दानवेश्वरें शब्द अंबरीं ।
अक्षरें खरीं ऐकिली बरीं ।
शत्रु वाढतो अंबिकोदरीं ।
शंभुच्या घरी खूण हे धरी ॥ ४ ॥

सिंदुरासुरें ग्राम सांडिला ।
शंभुच्या घरी द्वेष मांडिला ।
अंबिकोदरीं गर्भ खांडिला ।
श्रीमुखेंदु तो दूर धाडिला ॥ ५॥
 
नर्मदाजळामाजि तो पडे ।
देव सर्वही तेथिचे खडे ।
त्यांचि अर्चना ज्यासि हो घडे ।
तोचि मुक्तिच्या मस्तकी चढे ॥ ६॥

पर्यळीमधे अंबिका बसे ।
कर्दळीवनीं निद्रिता असे ।
निर्दळी सुरा दुष्ट मानसें ।
गांजिली शिवा त्याचि तामेसें ॥ ७॥

निद्रिता असे अंबिका घरीं ।
वायुरूप तें दैत्य तो धरी ।
नासिकापथें जाय अंतरीं।
गर्मिच्या शिरे छेदना करी॥ ८॥

स्वस्थळाप्रति दैत्य पातला ।
घेऊनी सुरा फार मातला ।
निर्जरा स्त्रिया त्यांसि रातला ।
मूळ धर्म तो बंदि घातला ॥९॥

श्रीशिवालयीं पुत्र जन्मला ।
वक्त्रहीन तो देखिला भला।
पार्वती म्हणे बाळ चांगला ।
त्यासही कसा दोष लागला ॥ १०॥

अंबिका वदे शंकराप्रती ।
छेदिला तुम्ही भारतीपती।
दुष्ट कर्म तें भोगुनी किती ।
लेकरासि तो जाळि हे गती ॥ ११ ॥

त्या चतुर्भुजा देखतां शिवा ।
दुःख वाटले तीचिया जिवा ।
हा कसा कुळीं जन्मला दिवा ।
कायसी वर्दू श्रीरमाधवा ॥ १२॥

श्रीशिवाज्ञया नंदिकेश्वरें ।
देव बाहिले सर्व आदरें ।
वक्त्रहीन तों बाळ शंकरें।
दाविलें तया चंद्र- शेखरें ॥ १३ ॥

शंभुपार्वती पावलीं भया ।
देव सर्वही पूजिती तया ।
आमुची मुला येउं दे दया ।
दुष्ट विघ्न हे जाउं दे लया ॥ १४ ॥

सूत सांगतो शौनकाप्रती ।
या कथेसि जे नित्य ऐकती ।
देव देतसे त्यांसि सन्मती ।
सत्समागमें होय सद्गती ॥१५॥

भूतळी असे एक भूपती ।
श्रीमहेश हे त्यासि बोलती ।
शांभवामधे जो सदा व्रती ।
त्याचिया घरा ये बृहस्पती ॥ १६ ॥

पूजिला नृपें श्रीबृहस्पती ।
तोषलों म्हणे तो महामती ।
ऐक उक्त हे दिव्य भूपती ।
बंद्य होसि तूं निर्जराप्रती ॥१७॥

श्रीमदें महेशासि व्यापिलें ।
नारदें तयालागि शापिलें ।
भोगिशील तूं कर्म आपुलें ।
शंभुहस्तकें जासि कापिले ॥ १८ ॥

भूप पावला ते क्षणी मृती ।
पर्यळीवनी घेत संसृती ।
कुंजरास्य तो मानवाप्रती ।
अंतरीं करी शंकरस्मृती ॥ १९॥
 
त्या गजासुरे युद्ध मांडिलें ।
शंभुने तयालागि ताडिलें ।
छेदुनी बरें चर्म काढिलें ।
चंद्रशेखरे तेंचि वेढिलें ॥२०॥

वारणानना शंभु पूजितो ।
धूप दीप नैवेद्य योजितो ।
जो जसा मनीं भक्त भावतो ।
देवही तसा त्यासि पावतो ॥ २१॥

बाळ बोलिलें नारदाप्रती ।
शापिला तुम्ही भक्त भूपती ॥
पर्यळीमधे तो गजाकृती ।
शंभुहस्तकें पावला मृती ॥ २२ ॥

बोलिला मुखें जें बृहस्पती ।
'वैद्य होसि तूं निर्जराप्रती ।
तें करीन मी सत्य श्रीपती ।
अंगिकारि तू हेंचि सांप्रती ॥ २३ ॥

श्रीमहेश हें नाम आवडें ।
आळवा मला भक्त साबडे ।
जो वदेल तो मत्पदी चढे ।
मी वधीन त्या सिंदुरा पुढें ॥ २४ ॥

श्री- विरंचिच्या वक्त्रि जन्मला ।
त्याचिया वरें फार मातला ।
गभिं येऊनी छेदिले मला ।
मी वधीन तो दैत्य येकला ॥ २५॥

निर्विकार तो देव मी खरा ।
सांगतो तुम्हां योग हा बरा ।
मारिलें शिवें ज्या गजासुरा ।
अंगिकारितों त्याचिया शिरा ॥ २६ ॥

ज्यासि देखतां काम लाजती ।
आयुधे करीं चारि साजती ।
घागऱ्या बऱ्या पार्थि वाजती ।
दुदुभि- ध्वनी दिव्य गाजती ॥२७॥

ज्यासि चिंतितां दोष वारती ।
तो प्रगटला दिव्यसा रथी ।
श्रीउमेश त्या मुख्य भारती ।
इंदिरा करी मंगलारती ॥२८॥

सांग देखिला देव जेधवां ।
हर्षले मुनी सर्व तेधवां ।
शुक्ल- पक्षिचा मास भादवा ।
पुत्रसौख्य दे श्रीउमाधवा ॥२९॥

मध्वनाथ हे सांगतो कथा ।
श्रीचतुर्थिची नाहिं अन्यथा ।
जन्ममृत्युची नाशुनी व्यथा ।
देव देतसे मुक्ति सर्वथा ॥ ३०॥

 

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to मध्वमुनीश्वर कृत गणपतीचीं पदें


थोर संतकवी मध्वमुनीश्वर
९६ कुळी मराठा
मध्वमुनीश्वर कृत गणपतीचीं पदें
नवसाला पावणारे गणपती- भाग ४
नवसाला पावणारे गणपती- भाग ३
नवसाला पावणारे गणपती- भाग ५
खलील जिब्रानच्या निवडक कथा
झोंबडी पूल
संतांच्या जीवनातील प्रेरक प्रसंग -भाग दुसरा
नवसाला पावणारे गणपती- भाग २
नवसाला पावणारे गणपती- भाग १