भूमेर्भरावतरणाय यदुष्वजन्मा जातः करिष्यति सुरैरपि दुष्कराणि ।

वादैर्विमोहयति यज्ञकृतोऽतदर्हान् । शूद्रान् कलौ क्षितिभुजो न्यहनिष्यदन्ते ॥२२॥

आतां भावी अवतारवार्ता । तुज मी सांगेन नृपनाथा ।

श्रीकृष्णावतारकथा । परमाद्भुता विचित्र ॥५५॥

जो परेहून परात्परु । जो कां अजन्मा अक्षरु ।

जो श्रुतिशास्त्रां अगोचरु । तो पूर्णावतारु 'श्रीकृष्ण' ॥५६॥

जेथें नाममात्र रिघों न लाहे । जेथें रूपाची न लभे सोये ।

ज्या ब्रह्मत्व अंगीं न साहे । तो अवतार पाहें श्रीकृष्ण ॥५७॥

जो वर्णाश्रमांसी नातळे । ज्यासी ईश्वरत्वही वोंविळें ।

जो अज अव्यय स्वानंदमेळें । तो अवतारु स्वलीलें श्रीकृष्णनाथु ॥५८॥

ऐसा गुणधर्मकर्मातीतु । तो अवतारु श्रीकृष्णनाथु ।

प्रगटला यदुवंशाआंतु । स्वयें जगन्नाथु स्व‍इच्छें ॥५९॥

जैसें खळाळ कल्लोळ चंचळ । भासे परी तें केवळ जळ ।

काळी भरडी पांढरी चोळ । परी ते केवळ वसुधाचि ॥२६०॥

जे गोडी नाबदरासीं । तेचि वेगळी रवेयासी ।

तैसा अवतार यदुवंशीं । पूर्णांशेंसीं श्रीकृष्ण ॥६१॥

जैसा दीपु लावितां तत्क्षणीं । सवेंचि प्रगटे तेजाची खाणी ।

तैसा उपजतांचि बाळपणीं । अभिनव करणी स्वयें केली ॥६२॥

जें ब्रह्मादिक देवां नव्हे । तें बाळलीलास्वभावें ।

करूनि दाविलें आघवें । देवाधिदेवें श्रीकृष्णें ॥६३॥

वणवा गिळिला मुखें । पर्वत उचलिला नखें ।

पूतनेचें स्तन विखें । प्याला निजमुखें जीवासगट ॥६४॥

जेणें वत्सहरणमिसें । स्त्रष्टयासही लाविलें पिसें ।

जो वत्सवत्सपवेशें । झाला सावकाशें एकाकी एक ॥६५॥

अघ चिरिला जाभाडा । काळियाच्या कुटिल्या फडा ।

यमलोकीं घेऊनि झाडा । आणिला रोकडा गुरुपुत्र जेणें ॥६६॥

जे प्रजा पीडूनि कर घेती । जयां नावडे धर्मनीती ।

ऐसे राजे भारभूत क्षितीं । नेणों किती निर्दाळिले ॥६७॥

एकां सैन्यें एकां स्वांगें । एकां वधवी आन प्रयोगें ।

एकां गोत्रकलहप्रसंगें । अग्रपूजायोगें एकांसी ॥६८॥

अधर्मा लावील सीक । धर्माचें वाढवील बिक ।

हें अवतारकौतुक । राया तूं आवश्यक देखशील पुढां ॥६९॥

जैं जैं लोटेल अहोरात्र । तैं तैं करील नवें चरित्र ।

तया कृष्णसुखासी पात्र । भक्त पवित्र होतील ॥२७०॥

साधूंसी स्वानंदसोहळा । नित्य नवा होईल आगळा ।

ते श्रीकृष्णाची लीला । देखसी डोळां नृपनाथा ॥७१॥;

तोचि बौद्धरूपें जाण । पुढां धरील दृढ मौन ।

तेव्हां कर्माकर्मविवंचन । सर्वथा जाण कळेना ॥७२॥

तो तटस्थपणें सदा । प्रवर्तवील महावादा ।

तेणें वादमिसें सदा । वाढवील मदा महामोहातें ॥७३॥

मोह उपजवील दुर्घट । एक कर्मीं करील कर्मठ ।

एक होतील कर्मभ्रष्ट । न कळे चोखट निजात्महित ॥७४॥

कैसें माजवील मत । वेद मिथ्या मानित ।

वेदविहिता नातळत । तो जाण निश्चित महामोहो ॥७५॥

मोहें केला सर्वांसी छळ । एकां ज्ञानाभिमान प्रबळ ।

ते कर्म निंदिती सकळ । त्यागिती केवळ जाड्य म्हणौनी ॥७६॥;

ऐशिये वर्ततां मोहस्थिती । पूर्ण कळीची होय प्रवृत्ती ।

तेव्हां नीच ते राजे होती । प्रजा नागविती चोरप्राय ॥७७॥

शूद्राहूनि अतिकनिष्ठ । राजे होती परम श्रेष्ठ ।

वर्णावर्ण करिती भ्रष्ट । अतिपापिष्ठ अधर्मी ॥७८॥

अपराधेंवीण वितंड । भलेत्यांसी करिती दंड ।

मार्गस्थांचा करिती कोंड । करिती उदंड सर्वापहरण ॥७९॥

अबळांचें निजबळ राजा । तो राजाचि स्वयें नागवी प्रजा ।

ऐसा अधर्म उपजे क्षितिभुजां । तें गरुडध्वजा न साहवे ॥२८०॥

जेव्हां स्वधर्माचें जिणें । अधर्में निलाग गांजणें ।

यालागीं श्रीनारायणें । अवतार धरणें 'कल्की' नामा ॥८१॥

तो शस्त्रधारा प्रबळ । नष्ट राजे निर्दाळील सकळ ।

महामोहाचें मूळ । स्वयें समूळ उच्छेदील ॥८२॥;

तेव्हां धर्माची पाहांट फुटे । सत्यासी सत्त्व चौपटे ।

तेव्हां वेदोक्त विधान प्रगटे । स्वधर्मराहाटें राहटती सर्व ॥८३॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी