द्वारकां हरिणा त्यक्ता, समुद्रोऽप्लावयत्क्षणात् ।

वर्जयित्वा महाराज, श्रीमद्भगवदालयम् ॥२३॥

नित्यं सन्निहितस्तत्र भगवान् मधुसूदनः ।

स्मृत्याऽशेषाशुभहरं, सर्वमङगलमङगलम् ॥२४॥

द्वारका सांडूनि गेला श्रीकृष्ण । तेथें समुद्र येऊनि आपण ।

बुडविली न लागतां क्षण । पळाले जन हाहाभूत ॥८९॥

द्वारका बुडविली संपूर्ण । राखिलें भगवंताचें स्थान ।

जो आला पाताळींहून । कुशनिर्दळण करावया ॥२९०॥

तें भगवंताचें स्थान । समुद्र न करीचि निमग्न ।

तेथें हरीचें सन्निधान । नित्य जाण स्फुरद्रूप ॥९१॥

ज्याचें करितांचि स्मरण । महापातकां निर्दळण ।

सकळ मंगळाचें आयतन । तें हरीचें स्थान उरलें असे ॥९२॥

ते द्वारकेमाजीं नित्यपूजा । अद्यापि होतसे गरुडध्वजा ।

ऐक परीक्षिती महाराजा । तें अधोक्षजाचें स्थान ॥९३॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी