व्यर्थोऽपि नैवोपरमेत पुंसां मत्तः परावृत्तधियां स्वलोकात् ॥३३॥

मूळीं समूळ मिथ्या अज्ञान । अज्ञानजन्य विषयभान ।

तें देखोनि भुलले जन । पडिलें विस्मरण स्वस्वरुपीं ॥९८॥

मी परमात्मा हृदयस्थ सन्निधी । त्या मजपासोनि उपरमे बुद्धी ।

मग विषयासक्ति त्रिशुद्धी । आवडे उपाधि देह गेह दारा ॥९९॥

जें स्वस्वरुपाचें विस्मरण । तें वाढवी तीव्र विषयध्यान ।

तेणें जीवासी जन्ममरण । अनिवार जाण देहाभिमानें ॥४००॥

तो नासावया देहाभिमान । वैराग्ययुक्त ज्ञानध्यान ।

मीचि बोलिलों साधन । समूळ अज्ञानच्छेदक ॥१॥

जंववरी अंगीं देहाभिमान । तंव अवश्य पाहिजे साधन ।

निःशेष निरसल्या अज्ञान । वृथा साधन मीही मानीं ॥२॥

म्हणशी तें कोण पां अज्ञान । जें शुद्धासी लावी जीवपण ।

त्या जीवाअंगीं जन्ममरण । अनिवार जाण वाढवी ॥३॥

स्वस्वरुप विसरोनि जाण । देहीं स्फुरे जें मीपण ।

अत्यंत दृढतर अज्ञान । तो देहाभिमान उद्धवा ॥४॥

गौण नांव त्याचें अज्ञान । येर्‍हवीं मुख्यत्वें देहाभिमान ।

हें ऐकोनि देवाचें वचन । दचकलें मन उद्धवाचें ॥५॥

तेचि अर्थींचा प्रश्न । देवासी पुसे आपण ।

कोण्या युक्तीं देहाभिमान । जन्ममरण भोगवी ॥६॥;

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी