तयाऽऽत्मभूतया पिण्डे, व्याप्ते संपूज्य तन्मयः ।

आबाह्यार्चादिषु स्थाप्य, न्यस्ताङगं मां प्रपूजयेत् ॥२४॥

जेवीं गृह प्रकाशी दीपस्थिती । तेवीं देह प्रकाशी जीवज्योती ।

ते सांगोपांग माझी मूर्ती । हृदयीं चिंतिती साकार ॥९३॥

जेवीं तूप तूपपणें थिजलें । तेंचि अवर्ण वर्णव्यक्ती आलें ।

तेवीं चैतन्य माझें मुसावलें । लीलाविग्रहें झालें साकार ॥९४॥

ऐशी ते माझी सगुण मूर्ती । चिन्मात्रतेजें हृदयदीप्ती ।

तिनें व्यापूनि देहाची स्थिती । चित्तीं निजभक्ती उपजवी ॥९५॥

देह जड मूढ अचेतन । तेथ मूर्ति प्रकटोनि चिद्धन ।

अचेतना करोनि सचेतन । करवी निजभजन उल्हासें ॥९६॥

जेवीं हरणुलीचें सोंग जाण । हरिणीरुपें नाचे आपण ।

तेवीं भक्तभावें नारायण । भजनपूजन स्वयें कर्ता ॥९७॥

यापरी अभेदभजन । मूर्ति पूजितां चिद्धन ।

पूज्य पूजक हे आठवण । सहजें जाण मावळे ॥९८॥

मावळल्या हा भजनभेद । उल्हासे भक्तीचा अभेदबोध ।

हा गुरुमार्ग अतिशुद्ध । प्रिय प्रसिद्ध मजलागीं ॥९९॥

जेथ माझी अभेदभक्ती । तेथ मी सर्वस्वें श्रीपती ।

आतुडलों भक्तांच्या हातीं । स्वानंदप्रीती उल्हासें ॥२००॥

जेवीं कां अफाट मेघजळा । धरण बांधोनि घालिजे तळां ।

तेवीं मज अनंताचा एकवळा । अभेदभजनाला आतुडे ॥१॥

अडवीं वर्षलें सैरा जळ । तेणें नुपजेचि उत्तम फळ ।

तेंचि तळां भरलिया प्रबळ । तेणें पिकती केवळ राजागरें ॥२॥

तैसें माझें स्वरुप वाडेंकोडें । अभेदभक्तांमाजीं आतुडे ।

तैं ब्रह्मानंदें गोंधळ पडे । शीग चढे भक्तीची ॥३॥

अभेदभक्तांच्या द्वारापाशीं । तीर्थें येती पवित्र व्हावयासी ।

सुरनर लागती पायांसी । मी हृषीकेशी त्यांमाजीं ॥४॥

अभेदभक्तांपाशीं देख । सकळ तीर्थें होती निर्दोख ।

भक्तीचें माहेर तें आवश्यक । मजही सुख त्यांचेनी ॥५॥

अभेद जे क्रियास्थिती । या नांव माझी उत्तम भक्ती ।

ऐसा अतिउल्हासें श्रीपती । उद्धवाप्रती बोलत ॥६॥

अभेदभक्ती वाडेंकोडें । श्रीकृष्ण सांगे उद्धवापुढें ।

कथा राहिली येरीकडे । तेंही धडफुडें स्मरेना ॥७॥

देव विसरला निरुपण । तंव उद्धवासी बाणली खूण ।

तोही विसरला उद्धवपण । कृष्णा कृष्णपण नाठवे ॥८॥

अभेदभजनाचा हरिख । देव भक्त झाले एक ।

दोघां पडोनि ठेलें ठक । परम सुख पावले ॥९॥

उद्धव निजबोधें परिपूर्ण । तरी पूजाविधानप्रश्न ।

एथ करावया काय कारण । ऐशी आशंका मन कल्पील ॥२१०॥

तरी उद्धवाच्या चित्तीं । उगा राहतांचि श्रीपती ।

जाईल निजधामाप्रती । यालागीं प्रश्नोक्ती तो पुसे ॥११॥

उपासनाखंड गुह्यज्ञान । आगमोक्तपूजाविधान ।

उद्धवमिषें श्रीकृष्ण । वेदार्थ आपण स्वयें बोले ॥१२॥

सकळ वेदार्थ शास्त्रविधी । ग्रंथीं श्रीकृष्ण प्रतिपादी ।

जैसी श्रद्धा तैसी सिद्धी । व्हावया त्रिशुद्धी साधकां ॥१३॥

असो हे ग्रंथव्युत्पत्ती । ऐकतां अद्वैतभक्ती ।

उद्धव निवाला निजचित्तीं । तेणें श्रीपति सुखावला ॥१४॥

संतोषें म्हणे श्रीकृष्ण । उद्धवा होईं सावधान ।

पुढिल पूजाविधान । तुज मी सांगेन यथोक्त ॥१५॥

पूज्य जक एकात्मता ध्यान । करोनियां दृढ धारण ।

तेंचि बाह्य पूजेलागीं जाण । करावें आवाहन प्रतिमेमाजीं ॥१६॥

प्रतिमेसंमुख आपण । आवाहनमुद्रा दाखवून ।

माझी चित्कळा संपूर्ण । प्रतिमेसी जाण भावावी ॥१७॥

तेव्हां मूर्तीचें जडपण । निःशेष न देखावें आपण ।

मूर्ति भावावी चैतन्यघन । मुख्य ’आवाहन’ या नांव ॥१८॥

गुरुमुखें मंत्र निर्दोष । तेणें मंत्रें मूर्तीसी न्यास ।

करावे सर्वांगीं सावकाश । शास्त्रविन्यास आगमोक्त ॥१९॥

एवं आवाहन संस्थापण । सन्निधि सन्निरोधन ।

संमुखीकरण स्वायतन । या मुद्रा आपण दावाव्या ॥२२०॥

अवगुंठन संकलीकरण । या अष्टौ मुद्रा दावूनि जाण ।

मग होऊनि सावधान । पूजाविधान मांडावें ॥२१॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी