तत्र मामनुमोदेरन् देवास्त्रिभुवनेश्वराः ।

मुहूर्तेन ब्रह्मलोकं खटवाङगः समसाधयत् ॥३०॥

इंद्रियअधिष्ठात्री देवता । मज साह्य होतू समस्ता ।

सिद्धि पावावया परमार्था । इंद्रियजयता मज द्यावी ॥६६॥

जो त्रिभुवनेश्वर विख्यात । तो साह्य झालिया भगवंत ।

देवता साह्य होती समस्त । त्या अंतर्भूत हरिरुपीं ॥६७॥

देवतारुपें भावूनि हरी । सकळ देवांची सेवा करीं ।

साह्य होऊनि दीनोद्धारीं । मज भवसागरीं तारावें ॥६८॥

म्हणाल वयसेचा शेवट । केवळ झालासी तूं जरठ ।

वार्धकीं हे खटपट । वृथा कष्ट कां करिशी ॥६९॥

ऐसा न मानावा अर्थ । खटवांगराजा विख्यात ।

मुहूर्तें साधिला परमार्थ । निजस्वार्थ फावला ॥४७०॥

त्याहूनि माझें तंव येथ । आयुष्य असेल बहुत ।

देव साह्य होत समस्त । निमेषें परमार्थ साधीन ॥७१॥

आजी विवेकवैराग्य जैसें आहे । हें जैं निर्वाहलें राहे ।

तैं कळिकाळ बापुडें काये । म्यां जिंतिला होये संसार ॥७२॥

हा पूर्वी कैसा होता येथ । आतां पालटलें याचें वृत्त ।

झाला विवेकवैराग्ययुक्त । आश्चर्यें सांगत श्रीकृष्ण ॥७३॥;

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी