श्रीगणेशाय नमः ॥ श्रीकृष्णाय नमः ॥

ॐ नमो देव जगन्मोहन । मोहिनीमोहना आद्यकारण ।

कार्यकारणातीत चिद्धन । जय जनार्दन जगद्गुरु ॥१॥

जगासी पडे मायामोहन । तें तूं निर्दळिसी ज्ञानघन ।

जगीं जगद्रूप जनार्दन । कृपाळू पूर्ण दीनांचा ॥२॥

दीनासी देवमाया स्त्रीरुपें । भुलवी हावभावखटाटोपें ।

ते स्त्रीमोहादि मोहक रुपें । जनार्दनकृपें निर्दळिती ॥३॥

जेथ वैराग्य वाढे संपूर्ण । तेथ जनार्दनाची कृपा पूर्ण ।

वैराग्य तेथ ब्रह्मज्ञान । सहजें जाण ठसावे ॥४॥

जीव सहजें ब्रह्मचि आहे । तो मायागुणें जीवत्व वाहे ।

जेवीं भद्रीं निजेलेनि रायें । तो स्वप्नींचें लाहे रंकत्व ॥५॥

त्यासी राजपदा यावया जाण । सेवक करिती थापटण ।

तेवीं वैराग्य निर्दळी त्रिगुण । जीवा ब्रह्मपण स्वयंभचि ॥६॥

ऐसें स्वयंभ जोडल्या ब्रह्म पूर्ण । तेव्हां स्त्री पुरुष हें मिथ्या ज्ञान ।

मृपा दृश्याचें दृश्यभान । भोग्यभोक्तेपण असेना ॥७॥

असो साधकासी देवमाया । स्त्रीरुपें ये भुलवावया ।

तेथ स्मरतां भावें गुरुराया । जाय विलया स्त्रीबाधू ॥८॥

सद्गुरुचें निजनाम एक । निवारी बाधा महादोख ।

वैराग्य उपजवी अलोलिक । तेणें होय निजसुख साधकां ॥९॥

निर्विशेष निजसुखदाता । आम्हां सद्गुरुचि तत्त्वतां ।

त्याचे चरणीं ठेवितां माथा । सुखसंपन्नता साधकां ॥१०॥

संत साधकांची निजमाउली । शांति निजसुखाची साउली ।

जनार्दनकृपेच्या पाउलीं । कथा चालिली यथार्थ ॥११॥;

हाता आलिया निजनिर्गुण । साधक होती सुखसंपन्न ।

तदर्थ करावें माझें भजन । हें बोलिला श्रीकृष्ण पंचविसावां ॥१२॥

भावें करितां भगवद्भजन । देव दारारुपें करिती विघ्न ।

तें निर्दळावया जाण । माझें नामस्मरण करावें ॥१३॥

अच्युत हें स्मरतां नाम । प्रतापें निर्दळी कर्माकर्म ।

सकळ पातकें करी भस्म । दाटुगें नाम हरीचें ॥१४॥

नामें होइजे विरक्त । नामें निर्मळ होय चित्त ।

नामें साधे गुणातीत । नामें निर्मुक्त भवपाश ॥१५॥

नामीं लोलिंगत चित्त । भवभय रिघों न शके तेथ ।

नामीं विश्वास ऐसा जेथ । भगवंत तेथ तुष्टला ॥१६॥

दुष्टसंगें विषयासक्त । जरी झाला लोलिंगत ।

अनुताप उपजलिया तेथ । होय विरक्त क्षणार्धें ॥१७॥

महादोषासी प्रायश्चित्त । केवळ अनुताप निश्चित ।

अनुतापेंवीण प्रायश्चित्त । जो जाण एथ विटंबू ॥१८॥

अनुतापाएवढा सखा । जगीं आणिक नाहीं लोकां ।

धडाडिल्या अनुताप देखा । सकळ पातकां निर्दळी ॥१९॥

अनुतापा चढलिया हात । क्षणार्धें करी विरक्त ।

येचि अर्थी ऐलगीत । हरि सांगत उद्धवा ॥२०॥

सव्विसाव्या अध्यायीं येथ । विषयासक्त ज्याचें चित्त ।

त्यासी व्हावया विरक्त । ऐलगीतप्रस्तावो ॥२१॥;

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी