स्वच्छः प्रकृतितः स्निग्धो माधूर्यस्तीर्थभूर्नृणाम् ।

मुनिः पुनात्यपां मित्रमीक्षोपस्पर्शकीर्तनैः ॥४४॥

लक्षणें पाहतां जळ । स्वभावें अतिनिर्मळ ।

प्रकृतीस्तव कोमळ । मधूर केवळ सर्वांसी ॥४६०॥

पवित्र व्हावया प्राणियांसी । तीर्थीं तीर्थत्व उदकासी ।

इतुकीं लक्षणें योगीयासी । अहर्निशीं असावीं ॥६१॥

उदकीं रिघाले जे समैळ । ते स्वभावें करी निर्मळ ।

परी न धरी अहंबळ । जे म्यां हे मळ क्षाळिले ॥६२॥

तैसें योगियासी भजनशीळ । भावें भाविक जे केवळ ।

त्यांचे निरसूनि कळिमळ । न धरी बळ गुरुत्वें ॥६३॥

प्राणु गेला तरी प्राणियांसी । कठिणत्व उपजेना मानसीं ।

जें जें भेटे तयासी । मृदुता कैसी वर्तत ॥६४॥

जेवीं चंद्रकिरण चकोरांसी । पांखोवा जेवीं पिलियांसी ।

जीवन जैसें कां जीवांसी । तेवीं सर्वांसी मृदुत्व ॥६५॥

जळ वरिवरी क्षाळी मळ । योगिया सबाह्य करी निर्मळ ।

उदक सुखी करी एक वेळ । योगी सर्वकाळ सुखदाता ॥६६॥

उदकाचें सुख तें किती । सवेंचि क्षणें तृषितें होती ।

योगिया दे स्वानंदतृप्ती । सुखासी विकृती पैं नाहीं ॥६७॥

उदकाची जे मधुरता । ते रसनेसीचि तत्त्वतां ।

योगियांचें गोडपण पाहतां । होय निवविता सर्वेंद्रियां ॥६८॥

लागल्या योगियांची गोडी । अमृताची चवी थोडी ।

ब्रह्मेंद्रादि पदें बापुडीं । अर्धघडीमाजीं करीत ॥६९॥

तापले आले उदकापासी । अंगस्पर्शे निववी त्यांसी ।

तैसीचि दशा योगियासी । स्पर्शें तापासी निवारी ॥४७०॥

उदकें निवविलें ज्यासी । परतोनि ताप होय त्यासी ।

योगी कृपेनें स्पर्शें ज्यासी । त्रिविध तापांसीं निर्मुक्त ॥७१॥

योगी ज्यासी निववी जीवेंभावें । त्यासी जीवु गेलियाही तापू नव्हे ।

निवालेपणें तो वोल्हावे । स्वानुभवें डुल्लत ॥७२॥

मेघमुखें अधःपतन । उदकाचें देखोनि जाण ।

अधःपाते निवती जन । अन्नदान सकळांसी ॥७३॥

तैसें योगियासी खालतें येणें । जे इहलोकीं जन्म पावणें ।

जन निववी श्रवणकीर्तनें । निजज्ञानें उद्धरी ॥७४॥

पर्जन्योदक देखतां जाण । जेवीं निवती सकळही जन ।

कां गंगादिकांचें दर्शन । करी मोचन पापाचें ॥७५॥

तैसें योगियाचें दर्शन । भाग्येंवीण नव्हे जाण ।

ज्याने देखिले त्याचे चरण । करी मोचन भवरोगा ॥७६॥

न घडे दर्शन स्पर्शन । तरी करावें त्याचें नामस्मरण ।

इतूकेनि भवमूळ जाण । करी छेदन तें नाम ॥७७॥

सांडूनि भगवंताचें कीर्तन । केल्या भक्ताचें नामस्मरण ।

केवीं तूटेल भवबंधन । ऐसें न म्हणा सर्वथा ॥७८॥

देवासी पूर्वी नामचि नाहीं । त्यासी भक्तीं प्रतिष्ठूनि पाहीं ।

नामरूपादि सर्वही । नानाविलास अर्पिले ॥७९॥

ऐसा भक्तीं देव थोर केला । आणूनि वैकंठीं बैसविला ।

भक्त‍उपकारें दाटला । मग त्याच्या बोलामाजीं वर्ते ॥४८०॥

देवो भक्तवचनेंकरी । झाला नर ना केसरी ।

प्रगटला खांबामाझारीं । शब्द करी भक्ताचा ॥८१॥

आतांही प्रत्यक्ष प्रमाण । दासांचेनि वचनें जाण ।

पाषाणप्रतिमे देवो आपण । आनंदघन प्रगटे पैं ॥८२॥

भक्तभावें आभारला । देवो उपकारें दाटला ।

यालागीं नुलंघवे बोला । पांगें पांगला भक्तांच्या ॥८३॥

एवं जेथ भक्तांचें नाम घेणें । तेथ अवश्य देवें धांवणें ।

भक्त‍उपकारा उत्तीर्ण होणें । वेगें पावणें यालागीं ॥८४॥

यालागीं भक्ताचें नाम घेतां । तूटती भवबंधनव्यथा ।

ऐसें सांगतां अवधूता । प्रेम सर्वथा न संडे ॥८५॥

आतां अग्नि गुरु जो करणें । त्याचीं सांगेन लक्षणें ।

काना मना एक करणें । सावधपणें परियेसीं ॥८६॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी