स्वार्थस्याकोविदं धिङ्‌मां, मूर्खं पण्डितमानिनम् ।

योऽहमीश्वरतां प्राप्य, स्त्रीभिर्गोखरवज्जितः ॥१३॥

चहूं पुरुषार्थांचें अधिष्ठान । नरदेह परम पावन ।

जेणें देहें करितां भजन । ब्रह्म सनातन पाविजे ॥५९॥

नरदेहींचा क्षण क्षण । समूळ निर्दळी जन्ममरण ।

भावें करितां हरिस्मरण । महापापें जाण निर्दळती ॥१६०॥

त्या नरदेहाची लाहोनि प्राप्ती । नरवर्य झालों चक्रवर्ती ।

त्या माझी जळो जळो स्थिती । जो वेश्येप्रती भुललों ॥६१॥

मानी श्रेष्ठ मी सज्ञान । परी अज्ञानांहूनि अज्ञान।

नेणेंचि निजस्वार्थसाधन । वेश्येआधीन मी झालों ॥६२॥

लाभोनि नरदेहनिधान । म्यां देहीं धरिला ज्ञानाभिमान ।

न करींच निजस्वार्थसाधन । हें मूर्खपण पैं माझें ॥६३॥

जैसा गायीमागें कामयुक्त । धांवतां बैल न मानी अनर्थ ।

कां खरीमागें खर धांवत । तैसा कामासक्त मी निर्लज्ज ॥६४॥

खरी खरास हाणी लाताडें । तरी तो धसे पुढें पुढें ।

तैसाचि मीही वेश्येकडे । कामकैवाडें भुललों ॥६५॥

’कामभोगांतीं विरक्ती’ । ऐसें मूर्ख विवेकी बोलती ।

ते अधःपातीं घालिती । हे मज प्रतीति स्वयें झाली ॥६६॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी