॥श्रीगणेशाय नमः ॥श्रीकृष्णाय नमः ॥

ॐ नमो सद्‍गुरु वैकुंठनाथा । स्वानंदवैकुंठीं सदा वसता ।

तुझे ऐश्वर्य स्वभावतां । न कळे अनंता अव्यया ॥१॥

तुझ्या निजबोधाचा गरुड । कर जोडूनि उभा दृढ ।

ज्याच्या पाखांचा झडाड । उन्मळी सुदृढ भववृक्षा ॥२॥

तुझें स्वानुभवैकचक्र । लखलखित तेजाकार ।

द्वैतदळणीं सतेजधार । अतिदुर्धर महामारी ॥३॥

कैसा पांचजन्य अगाध । निःशब्दीं उठवी महाशब्द ।

वेदानुवादें गर्जे शुद्ध । तोचि प्रसिद्ध शंख तुझा ॥४॥

झळफळित सर्वदा । निजतेजें मिरवे सदा ।

करी मानाभिमानांचा चेंदा । ते तुझी गदा गंभीर ॥५॥

अतिमनोहर केवळ । देखतां उपजती सुखकल्लोळ ।

परमानंदें आमोद बहळ । तें लीलाकमळ झेलिसी ॥६॥

जीव शिव समसमानी । जय विजय नांवें देउनी ।

तेचि द्वारपाळ दोनी । आज्ञापूनी स्थापिले ॥७॥

तुझी निजशक्ति साजिरी । रमारूपें अतिसुंदरी ।

अखंड चरणसेवा करी । अत्यादरीं सादर ॥८॥

तुझे लोकींचे निवासी जाण । अवघे तुजचिसमान ।

तेथ नाहीं मानापमान । देहाभिमान असेना ॥९॥

तेथ काळाचा रिगमु नाहीं । कर्माचें न चले कांहीं ।

जन्ममरणाचें भय नाहीं । ऐशिया ठायीं तूं स्वामी ॥१०॥

जेथ कामक्रोधांचा घात । क्षुधेतृषेचा प्रांत ।

निजानंदें नित्यतृप्त । निजभक्त तुझेनि ॥११॥

तुझेनि कृपाकटाक्षें । अलक्ष न लक्षितां लक्षें ।

तुझे चरणसेवापक्षें । नित्य निरपेक्षें नांदविसी ॥१२॥

साम्यतेचें सिंहासन । ऐक्यतेची गादी जाण ।

त्यावरी तुझें सहजासन । परिपूर्ण स्वभावें ॥१३॥

तन्मयतेचें निजच्छत्र । संतोषाचें आतपत्र ।

ज्ञानविज्ञानयुग्म चामर । सहजें निरंतर ढळताती ॥१४॥

तेथ चारी वेद तुझे भाट । कीर्ति वर्णिती उद्‍भट ।

अठरा मागध अतिश्रेष्ठ । वर्णिती चोखट वंशावळी ॥१५॥

तेथ साही जणां वेवाद । नानाकुसरीं बोलती शब्द ।

युक्तिप्रयुक्तीं देती बाध । दाविती विनोद जाणीव ॥१६॥

एक भावार्थी तुजलागुनी । स्तुति करिती न बोलुनी ।

तेणें स्तवनें संतोषोनी । निजासनीं बैसविसी ॥१७॥

ऐसा सद्‍गुरु महाविष्णु । जो चिद्रूपें सम सहिष्णु ।

जो भ्राजमानें भ्राजिष्णु । जनीं जनार्दनु तो एक ॥१८॥

जनीं जनार्दनुचि एकला । तेथ एकपणें एका मीनला ।

तेणें एकपणाचाही ग्रास केला । ऐसा झाला महाबोध ॥१९॥

या महाबोधाचें बोधांजन । हातेंवीण लेववी जनार्दन ।

तेणें सर्वांगीं निघाले नयन । देखणेंपण सर्वत्र ॥२०॥

परी सर्वत्र देखतां जन । देखणेनि दिसे जनार्दन ।

ऐंशी पूर्ण कृपा करून । एकपण सांडविलें ॥२१॥

ऐसा तुष्टोनि भगवंत । माझेनि हातें श्रीभागवत ।

अर्थविलें जी यथार्थ । शेखीं प्राकृत देशभाषा ॥२२॥

श्रीभागवतीं संस्कृत । उपाय असतांही बहुत ।

काय नेणों आवडलें येथ । करवी प्राकृत प्रबोधें ॥२३॥

म्यां करणें कां न करणें । हेंही हिरूनि नेलें जनार्दनें ।

आतां ग्रंथार्थनिरूपणें । माझें बोलणें तो बोले ॥२४॥

तेणें बोलोनि निजगौरवा । वेदविभागसद्‍भावा ।

तो एकादशीं विसावा । उद्धवासी बरवा निरूपिला ॥२५॥

तेथ भक्त आणि सज्ञान । त्यासी पावली वेदार्थखूण ।

कर्मठीं देखतां दोषगुण । संशयीं जाण ते पडिले ॥२६॥

त्या संशयाचें निरसन । करावया श्रीकृष्ण ।

एकविसावा निरूपण । गुणदोषलक्षण स्वयें सांगे ॥२७॥

त्या गुणदोषांचा विभाग । सांगोनिया विषयत्याग ।

करावया श्रीरंग । निरूपण साङ्ग सांगत ॥२८॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी