लोकाभिरामां स्वतनुं, धारणाध्यानमङगलम् ।

योगधारणयाग्नेय्याऽदग्ध्वा धामाविशत्स्वकम् ॥६॥

कळिकाळ जिणोनि जाण । स्वच्छंदमृत्यु योगीजन ।

ते अग्निधारणा करुनि पूर्ण । स्वदेह जाळून स्वरुप होती ॥५०॥

घृत थिजलें तें विघुरलें । तैसें सगुण निर्गुणत्वा आलें ।

या नांव योगाग्रिधारण बोलिलें । श्रीकृष्णें देह दाहिलें हें कदा न घडे ॥५१॥

कृष्णस्वरुप परिपूर्ण । तो कां करील योगधारण ।

त्याचा लीलाविग्रही देह जाण । करावें दहन कशाचें ॥५२॥

देखतां डोळ्यां लागे ध्यान । संपूर्ण जेथें विगुतें मन ।

एवढें श्रीकृष्णसौंदर्य संपूर्ण । निजमोहन जगाचें ॥५३॥

ज्याचें देखतां बरवेंपण । मदन पोटा आला आपण ।

लक्ष्मी भुलली देखोन चरण । चैतन्यघन श्रीकृष्ण ॥५४॥

ज्याचें योगियां सदा ध्यान । शिवादिकां नित्य चिंतन ।

सकल मंगलाचें आयतन । चैतन्यघन श्रीकृष्ण ॥५५॥

श्रीकृष्ण स्वयें आत्माराम । यालागीं तो जगाचा आराम ।

लीलाविग्रही घनश्याम । ध्यानगम्य चिद्रूप ॥५६॥

जैशी घृताची पुतळी । थिजोनि जाहली एके काळीं ।

तैसी चैतन्याची मुसावली । स्वलीला जाहली श्रीकृष्णमूर्ती ॥५७॥

दावाग्नि प्राशिला प्रत्यक्ष । न चढेचि काळियाचें विख ।

तो देहचि नव्हे देख । मा मरणात्मक तेथ कैंचें ॥५८॥

कृष्ण प्रकटे ज्याचे हृदयीं । तो देहींच होय विदेही ।

मा त्या कृष्णाच्या ठायीं । देहत्व कायी असेल ॥५९॥

कृष्णदेहो नाहीं निमाला । तो आभासचि सहजत्वा आला ।

जैसा दर्पणींचा लोपला । प्रतिबिंब आपुला आपुले ठायीं ॥६०॥

ज्याचें करितां नामस्मरण । भक्तांचें निरसे जन्म मरण ।

तो कृष्ण पावे जैं निधन । तैं भक्तांसी कोण उद्धरी ॥६१॥

आत्ममायेचे स्वलीला । कृष्ण कृष्णरुपें प्रगट जाहला ।

ते लीला त्यागोनि संचला । निजरुपीं ठेला निजत्वें ॥६२॥

कृष्णें देहो नेला ना त्यागिला । तो लीलाविग्रहें संचला ।

भक्तध्यानीं प्रतिष्ठिला । स्वयें गेला निजधामा ॥६३॥

जैसजैसा भक्ताचा भावो । तैसातैसा होय देवो ।

ते भक्तध्यानीं स्थापूनि देहो । निजधामा पहा हो न वचोनि गेला ॥६४॥

हो कां कृष्णमूर्ति जरी सगुण । तरी देहा दाह न घडे जाण ।

कृष्णाश्रयें जग संपूर्ण । तेव्हां होईल दहन जगाचें ॥६५॥

जेणें मायेसी निजपोटीं । दाविल्या ब्रह्मांडांच्या कोटी ।

त्या श्रीकृष्णदेहदाहापाठीं । जगाची गोठी नुरावी ॥६६॥

ऐशियाही युक्ति विचारितां । अतिस्थूळ ते योग्यता ।

श्रीकृष्णदेहचि विदेहता । तेथ दाहकता ते कैची ॥६७॥

कृष्णाचें असणें जाणें । हेंही श्रीकृष्णचि स्वयें जाणे ।

तेथ वेदांचेंही बोलणें । जाणपणें सरेना ॥६८॥

हे कृष्णाची अगम्य गती । शिवविरिंच्यादि नेणती ।

त्यांची कल्पना ऐशी चित्तीं । आम्हांसवें श्रीपती येईल ॥६९॥

ऐसेनि अभिप्रायें पूर्ण । आनंदले सुरगण ।

अवघे होऊनि सावधान । उल्हास पूर्ण मांडिला ॥७०॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी