केचित्त्रिवेणुं जगृहुरेके पात्रं कमण्डलुम् ।

पीठं चैकेऽक्षसूत्रं च कन्थां चीराणि केचन ॥३४॥

दुर्जनीं वेढूनि संन्यासी । छळणार्थ लागती पायांसी ।

तेणें नमनप्रसंगेंसीं । करिती स्पर्शासी अवघेही ॥११॥

एक म्हणती वृद्ध संन्यासी । एक म्हणती किती चातुर्मासी ।

एक पुसती संप्रदायासी । कोणे गुरुनें तुम्हांसी मुंडिलें ॥१२॥

एक खुणाविती एकांसी । पूर्वभूमी पुसा यासी ।

एक म्हणती यापाशीं । धनसंग्रहासी पुसा रे ॥१३॥

एक म्हणती अहो स्वामी । तुमची कवण पूर्वभूमी ।

तुम्ही व्यापारी कीं उदिमी । कोणे ग्रामीं निवासू ॥१४॥

एक म्हणती कांहीं आहे धन । एक म्हणती आतां निर्धन ।

एक म्हणती न करा छळण । विरक्त पूर्ण संन्यासी ॥१५॥

ऐसें करितां छळण । संन्यासी अनुद्वेग जाण ।

निःशब्दवादें धरिलें मौन । कांहीं वचन न बोले ॥१६॥

एक म्हणती त्रिदंडा कारण । हा पूर्वी होता अतिसधन ।

कोरुनि भरिलें असेल धन । हेंचि लक्षण त्रिदंडा ॥१७॥

एक म्हणती सहस्त्रदोरीं । कंथा केली असे अतिथोरी ।

एक म्हणती त्यामाझारीं । धन शिरोवेरीं खिळिलेंसे ॥१८॥

एक म्हणती काय पाहतां तोंड । येणें मांडिलेंसे पाखंड ।

ऐसा निर्भर्त्सिता वितंड । एकें त्रिदंड हरितला ॥१९॥

एकें हरितलें पाणिपात्र । एकें नेलें पीठ पवित्र ।

एकें नेलें अक्षरसूत्र । काषायवस्त्र तें एकें ॥५२०॥

एक म्हणे हा माझा ऋणायित । भला सांपडला येथ ।

म्हणोनि कंथेसी घाली हात । कौपीनयुक्त तेणें नेली ॥२१॥

ऐसें करितांही दुर्जन । त्याचें गजबजीना मन ।

कांहीं न बोले वचन । क्षमेनें पूर्ण निजधैर्य ॥२२॥

तो म्हणे जाणेंयेणें हीं दोनी । केवळ अदृष्टाअधीनी ।

यालागीं मागण्याची ग्लानी । न करुनि मुनी निघाला ॥२३॥

संन्यासी जातां देखोनी । सभ्य सभ्य शठ येऊनी ।

साष्टांग नमस्कार करुनी । अतिविनीतपणीं विनवित ॥२४॥

मग म्हणती हरहर । अपराध घडला थोर ।

मातले हे रांडपोर । पात्रापात्र न म्हणती ॥२५॥

स्वामी कोप न धरावा मनीं । वस्त्रें घ्यावीं कृपा करुनी ।

परतविला पायां लागूनी । पूर्ण छळणीं छळावया ॥२६॥

प्रदाय च पुनस्तानि दर्शितान्याददुर्मुनेः ।

संन्यासी आणूनि साधुवुत्ती । दंडकमंडलू पुढें ठेविती ।

एक वस्त्रें आणोनि देती । एक ते नेती हिरोनी ॥२७॥

एक ते म्हणती वृद्ध संन्यासी । याचीं वस्त्रें द्यावीं यासी ।

एक म्हणती या शठासी । दंडितां आम्हांसी अतिपुण्य ॥२८॥

वस्त्रें न देती उपहासीं । संन्यासी निघे सावकाशीं ।

एक परतवूनि त्यासी । देऊनी वस्त्रांसी जा म्हणती ॥२९॥

एक धांवूनि हाणे माथां । वस्त्रें हिरोनि जाय परता ।

एक म्हणती द्या रे आतां । वृद्ध कां वृथा शिणवाल ॥५३०॥

यावरी संन्यासी आपण । गेला वस्त्रें वोसंडून ।

करोनिया संध्यास्नान । भिक्षार्थ जाण निघाला ॥३१॥;

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी