प्रत्याक्रष्टुं नयनमबला यत्रलग्नं न शेकुः,

कर्णाविष्टं न सरति ततो यत्सतामात्मलग्नम् ।

यच्छ्रीर्वाचां जनयति रतिं किं नु मानं कवीनां,

दृष्टवा जिष्णोर्युधि रथगतं यच्च तत्साम्यमीयुः ॥३॥

ज्याची अकराही इंद्रियां सदा गोडी । भोगिजे तंव तंव प्रीती गाढी ।

कदा वीट नुपजे अनावडी । अवीट गोडी कृष्णाची ॥२५॥

बाळा प्रौढा मुग्धा प्रगल्भा व्यक्ती । ऐशी चतुर्विधा स्त्रियांची जाती ।

तिंहीं देखिल्या श्रीकृष्णमूर्ती । दृष्टी मागुती परतेना ॥२६॥

ज्या धार्मिका धैर्यवृत्ती । ज्या पतिव्रता महासती ।

तिंहीं देखिल्या कृष्णमूर्ती । दृष्टि मागुती परतेना ॥२७॥

ज्या का अबळा अभुक्तकामा । ज्या अतिवृद्धा अतिनिष्कामा ।

तिंहीं देखिल्या मेघश्यामा । नयन सकामा हरिरुपीं ॥२८॥

जेवीं लवणजळा भेटी । तेवीं श्रीकृष्णीं स्त्रियांची दिठी ।

मिसळलिया उठाउठी । परतोनि मिठी सुटेना ॥२९॥

एवं देखिलिया श्रीकृष्णमूर्ती । स्त्रियांचिया निजात्मशक्ती ।

दृष्टि परतेना मागुती । ऐशी नयनां प्रीती हरिरुपीं ॥३०॥

स्त्रिया बापुडया त्या किती । जे का संत विरक्त परमार्थी ।

त्यांचे श्रवणीं पडतां कीर्ती । चित्तीं श्रीकृष्णमूर्ती ठसावे ॥३१॥

चित्तीं ठसावोनि श्रीकृष्णमूर्ती । चित्तचि आणी कृष्णस्थितीं ।

ऐशी कृष्णाची कृष्णकीर्ती । चित्तवृत्ती आकर्षी ॥३२॥

संतांची आकर्षी चित्तवृत्ती । हें नवल नव्हे कृष्णकीर्ती ।

कीर्ती ऐकतां असंतीं । तेही होती तद्रूप ॥३३॥

लागतां चंदनाचा पवन । खैर धामोडे होती चंदन ।

तेवीं कृष्णकिर्तिश्रवण । दे समाधान समसाम्यें ॥३४॥

भावें ऐकतां श्रीकृष्णकीर्ती । असंतही संतत्वा येती ।

मग संतासंत दोनी स्थिती । हारपती समसाम्यें ॥३५॥

महाकवि वर्णितां श्रीकृष्णकीर्ती । पावले परम सौभाग्यस्थिती ।

ते कृष्णकीर्ती जे वर्णिती । तेही पावती ते शोभा ॥३६॥

कवीश्वरां नवरसिकु । नवरंगडा श्रीकृष्ण एकु ।

जो जो वर्णिजे रसविशेखु । तो तो यदुनायकु स्वयें होय ॥३७॥

महाकवि आदिकरुनी । कवीश्वरांची कीर्तिजननी ।

जे विनटले हरिकीर्तनीं । वंद्य वाणी तयांची ॥३८॥

श्रीकृष्णकीर्तिपवाडे । ज्याची वाणी अबद्धही पढे ।

ते वाचा वंदिजे चंद्रचूडें । त्याच्या पायां पडे यमकाळ ॥३९॥

जेथें श्रीकृष्णकीर्तिकीर्तन । तेथें कर्माकर्मांची उजवण ।

होय संसाराची बोळवण । जन्ममरणसमवेत ॥४०॥

यापरी कीर्तीचें महिमान । सर्वार्थीं अगाध जाण ।

श्रीकृष्णकीर्तिकविता जाण । परम पावन तिंही लोकीं ॥४१॥

कवीश्वरांची श्रीकृष्णकीर्ति । ऐकतां वाढे श्रद्धा प्रीती ।

तेणें थोरावे कृष्णभक्ती । हें कविताशक्ती अगाध ॥४२॥

ऐशी अगाध श्रीकृष्णकीर्ती । मा त्या कृष्णाची कृष्णमूर्ती ।

जे अखंड ध्यानीं देखती । ते ते होती तद्रूप ॥४३॥

ज्यांसी अखंड ध्यानीं श्रीकृष्णमूर्तीं । ते ते तद्रूप पावती ।

हें नवल नव्हे कृष्णस्थिती । जे द्वेषें देखती तेही मुक्त ॥४४॥

ज्याचे रथीं मेघश्याम । सारथी झाला पुरुषोत्तम ।

यालागीं पार्थाचा पराक्रम । मिरवी नाम विजयत्वें ॥४५॥

सदा जयशील संपूर्णु । यालागीं अर्जुना नाम ’जिष्णु’ ।

ज्याचे युद्धींचा कठिण पणु । सिद्धी श्रीकृष्णु पाववी ॥४६॥

तो बैसोनि अर्जुनाचे रथीं । विचरतां युद्धक्षिती ।

जे जे देखती श्रीकृष्णमूर्ती । ते ते कृष्णस्थिती पावले ॥४७॥

जेथ कृष्णाचा पडे पदरेणु । तेथें चहूं मुक्तींसी होय सणु ।

ऐशी पावन कृष्णतनु । कैसेनि श्रीकृष्णु सांडिता झाला ॥४८॥

म्हणाल ब्रह्मशापाभेण । शरीर सांडी श्रीकृष्ण ।

हा बोलचि अप्रमाण । कृष्ण ब्रह्म पूर्ण परमात्मा ॥४९॥

हेळण छळण दुर्वचन । द्विजा न करावा अपमान ।

त्यांचा वाढवावया पूर्ण सन्मान । तनुत्यागें श्रीकृष्ण द्विजशाप पाळी ॥५०॥

कृष्ण परमात्मा परिपूर्ण । तेणेंही निजकुळ निर्दळून ।

सत्य करी ब्राह्मणवचन । विप्रशापें आपण निजतनु त्यागी ॥५१॥;

तो तनुत्यागप्रकार । साङग समूळ सविस्तर ।

सांगताहे शुक योगींद्र । परिसे नरेंद्र त्यक्तोदक ॥५२॥

पांडवकुळीं कुळदीपक । जन्मला परीक्षितीच एक ।

जो होऊनि त्यक्तोदक । भागवतपरिपाक सेवित ॥५३॥

ब्रह्मानारदव्यासपर्यंत । भागवत-उपदेश गुह्य गुप्त ।

तो परीक्षितीनें जगा आंत । केला प्रकटार्थ दीनोद्धारा ॥५४॥

धर्मवंशीं अतिधार्मिक । जन्मला परीक्षितीच एक ।

भागवतरसीं अतिरसिक । अति नेटक श्रवणार्थी ॥५५॥

ऐसा जो कां परीक्षिती । तेणें अत्यादरें केली विनंती ।

शुक सुखावोनि चित्तीं । काय त्याप्रती बोलिला ॥५६॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी