दुःशीलस्य कदर्यस्य द्रुह्यन्ते पुत्रबान्धवाः ।

दारा दुहितरो भृत्या विषण्णा नाचरन् प्रियम् ॥८॥

नाहीं स्वधर्मी निजशीळ । दानधर्म खुडी सकळ ।

अत्यंत धनलोभी केवळ । त्यासी दुःशीळ बोलिजे ॥४॥

अन्नआच्छादनेंवीण । कुटुंबेसहित आपण ।

जो कदर्थवी निजप्राण । कदर्यु पूर्ण त्या नांव ॥५॥

कदर्यु नरासी तंव देख । मुख्य स्त्री होय विमुख ।

स्वजन आणि सेवक । पुत्रही पराङ्‌मुख होती त्यासी ॥६॥

आपले जे कां सखे बंधू । तेही करुं लागती विरोधू ।

द्रव्यविभागाचा संबंधू । कलह सुबद्धू आरंभे ॥७॥

गांठीं असोनि अमित धन । न करी माहेरसणबोळवण ।

कन्या क्षोभोनियां जाण । शाप दारुण त्या देती ॥८॥

गोत्रज सदा चिंतित । हा मरे तैं जेवूं दूधभात ।

आप्त ते झाले अनाप्त । अवघे अनहित वांछिती ॥९॥

जयाचिया द्रव्यासी जाण । नाहीं धर्माचें संरक्षण ।

तें काळेंचि होय क्षीण । तेंचि लक्षण हरि सांगे ॥११०॥;

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


चिमणरावांचे चर्हाट
नलदमयंती
सुधा मुर्ती यांची पुस्तके
श्यामची आई
झोंबडी पूल
सापळा
गांवाकडच्या गोष्टी
 भवानी तलवारीचे रहस्य
खुनाची वेळ
अश्वमेध- एक काल्पनिक रम्यकथा
लोकभ्रमाच्या दंतकथा
संभाजी महाराज - चरित्र (Chava)
शिवाजी सावंत
कथा: निर्णय
पैलतीराच्या गोष्टी